Toegang is het grootste struikelblok van dit gebied. Zoals op veel plekken in de poolgebieden is dit gebied enkel bereikbaar met cruiseschepen of kleine robuuste vliegtuigjes als de Twin Otter, de King Air, en de Dash 8. Bij de eerder genoemde krater is dat alleen de Twin Otter, of een helikopter. Voor de rest is er dan de benenwagen – van Kangiqsujuaq tot de krater is het 4×20 kilometer van hut tot hut. Dat zag er zeker interessant uit voor de actieve wandelaar. In de winter is het gemakkelijker reizen over de vlaktes met de sneeuwscooter. Ze hebben de afgelopen zomer alvast een hotel gebouwd met 11 kamers en 22 bedden. De cruiseschepen

Door gebrek aan een internetverbinding op Spitsbergen een beknopt verslag van onze reis achteraf:

Geologisch toerisme
Na een adembenemend mooie vlucht over vlechtende rivieren, permafrost structuren, gletsjers en puinwaaiers, landen we vrijdagnacht op Spitsbergen. Half 12 en de zon staat nog hoog aan de hemel. Daarom meteen maar een wandeling door het dorp en langs de kust. De eerste zeehond en

Video Castillo

Op donderdagmorgen, na ongeveer een week bij de Russen gebivakeerd te hebben, werden we plotseling uit bed gehaald. De Castillo had contact opgenomen en wilde ons komen oppikken en naar Jubany brengen. Een klein uur later stapten we in een rubberboot, brachten we een laatste groet aan de Russische mannen en de studentengroep, en dobberden we richting het grijze fregat.