Na een warm en sneeuwrijk weekeinde wordt het nu eindelijk koud en zonnig. Nu ik dit tik (maandagavond) is het -10, maar voor morgennacht is er -22 voorspeld. Alles precies op tijd. Morgen komt het vliegtuig, het zal om 18 uur uit Kangerlussuaq vertrekken, en om 20:30 hier aankomen. Vol nieuwe mensen en vers eten. Mooi, want de yoghurt is nu echt op (en was al 12 dagen over de datum), en groente en fruit zijn er ook bijna niet meer.

Voor het vliegtuig arriveert, moeten we de ijssamples op een pallet zetten voor het transport. Dan gaat alles aan boord en mogen onze mensen instappen. Als alles volgens plan gaat zullen zij rond middernacht in SFJ aankomen, en dan moeten ze nog meehelpen met het plaatsen van de ijskerndozen in de vriezer. Maar dan hoeven ze morgen in elk geval niet in Kanger te eten. Hier is het veel beter!

Verscholen in een rustige woonwijk in Bussum staat het bedrijfspand van documentairemakers Musch & Tinbergen. Hun werkkamer is volgebouwd met rekken waar rijen VHS-banden worden afgewisseld met plastic bakken vol videotapes. Een paar stoelen staan her en der in de ruimte. Orde lijkt, zo op het eerste gezicht, ver te zoeken. Maar schijn bedriegt, want de afgelopen twee maanden hebben Jan Musch (1951) en Tijs Tinbergen (1947) met engelengeduld en chirurgische precisie gewerkt aan een documentaire over Pooljaar. Daarvoor hebben ze stapels videobandjes die door ‘onze’ poolonderzoekers waren volgeschoten en die deels eerder op deze site zijn terechtgekomen, doorgekeken en gecategoriseerd en opnieuw gemonteerd. Het resultaat is een film van ongeveer twintig minuten die aanstaande vrijdag, tijdens de officiële afsluiting Poolbelevenis 2009 in Middelburg, in première gaat. Het uitgangspunt: jonge onderzoekers in het veld vertellen hun eigen verhaal. Zonder tekst, dat wel

Vandaag was het een vermoeiende dag. Het was namelijk wandeldag. En wandelen in Groenland is niet hetzelfde als wandelen in Nederland. Zo zijn er bijvoorbeeld amper paden en zijn er bergen met wilde lage begroeiingen. Hierover later mee!

We werden weer wakker rond 7 uur en na het ontbijt werden we met twee busjes weggebracht naar de andere kant van de rivier (smeltwater) van Kangerlussuaq. We reden de bergen op en we werden daar op de top gedropt (8 uur ’s ochtends). Nu moesten maar hopen dat onze voeten ons konden dragen over de wilde gronden! We keken uit over een schitterend smeltwatermeer