Blue Whale skeleton close to Port Lockroy. Photo: Dag Avango

Bij zonsopkomst vanmorgen haalden we het anker op om onze reis voort te zetten naar Melchior Eiland - onze laatste stop in Antarctica. Morgen begint onze terugreis naar de Falkland Eilanden. Gistermiddag bereikten we ons zuidelijkste punt op 64.55 ZB. We zijn dus al met al niet eens de poolcirkel over geweest, maar goed dit was al indrukwekkend genoeg zo aan het eind van de zomer in de Antarctische wateren rond te varen. Het schip is eigenlijk geen enkele dag sneeuw en ijsvrij geweest. De zon van twee dagen geleden heeft het tuigage van het schip weer ijsvrij gemaakt maar er ligt al weer verse sneeuw op dek. Vanaf nu gaat het weer noordwaarts.
We startten de dag vroeg met het in kaart brengen van het Argentijnse onderzoekstation Almirante Brown in Paradise Harbor. Het werk in Almirante Brown verliep snel zodat we vroeger dan gedacht naar Port Lockroy konden.

The chilean station Presidente Gabriel Gonzales Videla at Paradise bay. Photo: Gustav Rossnes

In de vroege ochtend van woensdag 24 maart vervolgden we onze documentatie van de resten van de walvisvangst in Svend Foyn Harbour en Nansen Island. Voor het eerst sinds ons verblijf in Orcadas in de South Orkneys zagen we de zon weer. We hadden een hele dag blauwe lucht en zon. Het Antarctische landschap was daardoor op z´n mooist. Deze weersomslag kwam precies op het goede moment want onze tocht naar het zuiden, naar de Paradise Harbor bracht ons in een van de meest spectaculaire gebieden van het Antarctisch schiereiland. Door de geringe grootte van ons zeilschip konden we door de nauwe doorgangen tussen de eilandjes varen waardoor we optimaal van het Antarctische landschap konden genieten.

“We are having rather large waves today, so therefore no translation to Dutch. Our pooljaar readers have to cope with english today.”

Golden Fleece in good winds on its way south. Photo: Dag Avango

It’s three o´clock in the afternoon on the 9th of March. The weather is still fine, although the sea has been bumpier than yesterday. In fact, at lunch we were unable to handle both eating and drinking at the same time, simply because anyone who would let go off the glass, would see it flying away across the room.