De hamvraag van onze expeditie, of de partners van de alleen broedende drietenen elders een tweede nestje zijn begonnen, kan op dit moment nog niet beantwoord worden. Hoewel we nu zeker weten dat er drieteentjes zijn die het bebroeden van de eitjes in hun eentje volbrengen, is daarmee het ‘dubbelleggen’ natuurlijk nog niet bewezen. Daar hebben we druppeltjes bloed van vele ouders en kuikens nodig voor een genetische analyse.

(lees verder…)

Waar woont het onderzoeksteam? Kijk mee.

Na aankomst Groenland

Het zijn twee heel drukke weken geweest. Het vinden van voldoende nesten van drieteentjes is niet makkelijk, maar dat wisten we van tevoren. Vandaar dat we lange dagen maken. ‘s Ochtends vroeg op, en ‘s avonds pas ruim na de officiële eettijd om zeven uur weer thuis. Daarna moeten dan de verzamelde monsters en gegevens verwerkt worden en een planning voor de dag erna gemaakt worden. Met wat geluk halen we de acht uur slaap per nacht, maar geregeld lukt dat niet.

(lees verder…)

Ook al verdwijnt de zon hier niet achter de horizon in de zomer, de ‘langste dag van het jaar’ wordt ook hier gevierd. Hoewel…niet op de dag dat je het zou verwachten. In Denemarken wordt de nachtzon op 23 juni gevierd met een heksenverbranding. Waarom dat zo is kunnen de Denen ons niet uitleggen. Wel weten de Zweedse onderzoekers in het veldstation ons te vertellen (lees verder…)

Vandaag vingen we maar liefst twee oude bekende drietenen op een nestje. Beide vogels zijn door mij in 2003 al in Zackenberg gevangen en van een metalen ringetje om hun pootje voorzien. Op dat ringetje staat een uniek nummer waarmee ik de vogels kan identificeren. De eerste vogel, een vrouwtje, vingen we hoog in de heuvels op zo’n 450 meter hoogte en had in 2003 op ongeveer 100 meter van de plek waar ze nu broedt ook al een nestje. Blijkbaar beviel deze plek haar. (lees verder…)

De voornaamste reden waarom we dit jaar weer in Zackenberg, Noordoost-Groenland zijn, is om te bestuderen waarom in sommige gevallen een paartje drieteenstrandlopers samen een nestje bebroedt en waarom in andere gevallen het mannetje of het vrouwtje in zijn of haar eentje voor deze taak staat. De alleenstaande vogels hebben een veel moeilijkere klus te volbrengen. Ze kunnen waarschijnlijk niet even de eieren verlaten om wat insecten of spinnen te eten, omdat de eitjes dan afkoelen. (lees verder…)

Hoewel het veldstation bij Zackenberg behoorlijk afgelegen is, ligt 22 kilometer verderop een basis die Daneborg heet. Hier verblijven Deense militairen die de wacht houden over het natuurreservaat Noordoost-Groenland. Eigenlijk verblijven ze nauwelijks in Daneborg. Slechts twee militairen houden het station jaarrond draaiende, terwijl anderen in teams van twee op een slede voortgetrokken door honden langs de kust patrouilleren. (lees verder…)

Schietles

Insecten vangen

Jeroen en ik lopen dagenlang over de heuvels op de toendra. Hoewel: lopen? Het is meer ploegen door sneeuw en pulp. Als we na een tocht van tien uur zowaar op tijd terug zijn voor het avondmaal van zeven uur, blijkt dat de Deense onderzoekers precies weten waar we zijn geweest. Diepe sporen in de sneeuw. Ze vinden dat gestamp door de sneeuw maar niets en raden ons met klem ski’s aan. (lees verder…)