julia_de_tamme_drieteen

Vrijwel alles wat gebeurt in Zackenberg is bijzonder. Sommige momenten zijn echter nog specialer. Vandaag ontdekten we een broedsel drietenen, een moeder met vier net uitgekomen kuikens, die we vingen en ringden. De moeder was bijzonder tam, of in ieder geval erg bezorgd dat haar vier kuikens onderkoeld zouden raken. Terwijl ik bloedmonsters van de kuikens nam of hun lichaamsmaten (lengte van pootje of snavel) noteerde klom de moeder op mijn been om vervolgens via mijn arm haar kuikentje in mijn hand te bereiken om het op te warmen. De camera van de VPRO hadden we niet bij ons, maar Kirsten wist met haar digitale cameraatje een filmpje te maken.

(lees verder…)

Je zult het niet geloven maar het is warm! Bijna 18 graden. In de zon en uit de wind is het heerlijk lenteweer, afgezien van de muggen. O die rotmuggen. Het hor voor het slaapkamerraampje deugt niet. Ik telde er 150 in dat piepkleine kamertje. De lucht zit er vol mee. Er zwellen knikkerdikke bulten op mijn hals en nek. Ze steken in mijn oor, op mijn ooglid, op mijn neus, in mijn neus, in mijn handpalmen en op mijn lip. Soms vliegt er een mijn keel (lees verder…)

Gebroederlijk broeden

Als de kuikens er eenmaal zijn moeten ze af en toe opgewarmd worden door de ouders. Vaak doet of alleen de vader of alleen de moeder dat. De andere partner vertrekt dan als de kuikens geboren zijn. In dit filmpje ga ik vier kuikens ringen en ontdek dat beide ouders er nog bij zijn. Vlak naast elkaar bebroeden ze elk een paar (lees verder…)

Kuikens ringen

Lopend over de toendra komen we een familie bestaande uit vader en twee kuikens tegen. We ringen ze en meten de kuikens. Zo kunnen we ze later herkennen en meten hoe hard ze gegroeid zijn.

Uitkomende eieren

De drieteenstrandloper in dit filmpje zit wel heel vast op de eieren. Pas als we de vogel aanraken vliegt hij van het nest. Na zo’n drie weken broeden komen de eieren uit. De eieren in dit nest staan op uitkomen: er zijn al kleine barstjes zichtbaar.

Hoewel het veldstation bij Zackenberg behoorlijk afgelegen is, ligt 22 kilometer verderop een basis die Daneborg heet. Hier verblijven Deense militairen die de wacht houden over het natuurreservaat Noordoost-Groenland. Eigenlijk verblijven ze nauwelijks in Daneborg. Slechts twee militairen houden het station jaarrond draaiende, terwijl anderen in teams van twee op een slede voortgetrokken door honden langs de kust patrouilleren. (lees verder…)

Hout hakken 

Je zou het niet zeggen, maar er groeien wel degelijk bomen rond het onderzoekskamp. Kijk maar.

Drietenen ‘aflezen’

Eerder liet ik zien hoe het vangen en ringen van drieteenstrandlopers in zijn werk gaat. Nu worden de vogels natuurlijk niet voor niks voorzien van gekleurde ringen om hun pootjes. Het is de bedoeling dat mensen ze weer terugzien en individueel herkennen in het veld. Wij lopen hier dagelijks de verschillende strandjes af met een telescoop om geringde vogels terug te vinden. Hoe dat gebeurt is te zien in onderstaand filmpje. De oplettende kijker kan mogelijk zelfs de gekleurringde drieteenstrandloper in het filmpje goed ‘aflezen’…

(lees verder…)

 Iedereen die wel eens strandwandeling maakt heeft ze wel eens gezien; die witte vogeltjes die druk voor de golven heen en weer rennen. Dat zijn drieteenstrandlopers en mijn onderzoeksobject voor de komende drie jaar in het kader van het International Polar Year. Wat weinig strandwandelaars waarschijnlijk weten is dat de kleine vogels echte poolreizigers zijn. De drieteentjes -zoals ze liefkozend worden genoemd- die zich ’s winters op het Noordzeestrand bevinden, zijn geboren in hoog arctisch Groenland of Siberië. Ze zijn erg trouw aan hun vaste plekje strand, maar ook aan hun broedgebieden. (lees verder…)