Video oma en Spitsbergen

Afgelopen zondag 30 maart ben ik, Ronald Visser, weer naar Spitsbergen vertrokken. Ik ga een week voor Anouk en Douwe aan (die zullen zich later laten zien) om het veldwerk voor te bereiden. Omdat ik weer best lang weg ben gaan we onderweg naar Schiphol bij mijn 92 jarige oma langs die daar vlakbij woont en nu haar internetdebuut maakt.

Op Schiphol is het stressen om met de 52 kilogram waarvan 20 kilo handbagage in het vliegtuig te komen, maar dat verliep goed. Van Oslo naar Tromso zit ik naast de dames van het IMAU die weer naar hun GPS’sen op de gletsjer gaan. Op de laatste van de drie vluchten - die van Tromso naar Longyearbyen, Spitsbergen - zit ik naast de Zweden waar de Nederlanders mee samenwerken. Leuk en spannend onderzoek en ik wordt helemaal bijgepraat over de gevaren, methodes en wetenswaardigheden. Midden in de nacht komen we aan in Longyearbyen, waar het zo vroeg in het seizoen nog best een beetje donker is, pas 19 april gaat de zon niet meer onder.

Maar de schemer duurt kort en ik ben dan ook al weer vroeg wakker en klaar om verder te reizen naar Ny-Alesund. Om 10 uur op het vliegveld aangekomen blijkt er alleen een vrachtvlucht (met onze spullen!) te zijn en daar pas ik niet meer bij. Er is echter vanwege een congres in Ny-Alesund een vliegtuig om 12.30 uur dat leeg die kant op gaat en ik kijk zo sip dat ik daar wel in mee kan, een privevlucht met dit mooie weer, yes!

Tijdens de twee en half uur wachten krijg ik het voor elkaar om in de 10 minuten die ik buiten sta te filmen gelijk al mijn vingertoppen te laten bevriezen (dat is nu een week later gelukkig allemaal weer genezen). Tijdens de vlucht is het uitzicht zo fantastisch dat ik niet weet waar ik moet kijken/filmen/fotograferen.

Er ligt niet veel ijs in de fjord dus dat is geen belemmering voor de komende vaartochten. Na de gebruikelijke zaken als een safetybriefing, 10 rounds op de schietbaan en snowscooterles begin ik dinsdagmiddag met uitpakken.

Toevalligerwijs is ook Anita Buma in Ny-Alesund voor het congres en nemen we samen alvast een paar watermonsters om te kijken of er al een voorjaarsbloei aan het ontwikkelen is. Dat valt wel mee, we zien meer kwallen dan algen. Dus die bloei die komt nog!

Video planktonnetje

Aan het eind van de week heb ik de drie labs voor het grootste deel ingericht, zijn de voorbereidingen getroffen voor weer een experiment op de pier en ligt de Teisten ( de boot die we gaan gebruiken) nog op het droge, omdat er nog van alles aan gedaan moet worden :-).

Tijd voor een tochtje per ski naar Gasebu, de hut waar ik vorig jaar twee weken heb gezeten (zie het weblog ‘De tol van ziekte voor vogels’). Het landschap is nu compleet anders. De meertjes en riviertjes waar we altijd om heen moesten zijn natuurlijk stijf bevroren (het is -15 en met de windchill -28). De zonsondergang is waanzinnig mooi met vastgevroren ijsbrokken op het strand, een goed begin van het weekend.

*Consequences of climate change for Arctic Marine Pelagic microbial communities (lees meer op Kennisdebat…)