Samen met Wim Boot, een technicus van het IMAU, ben ik naar de Zwitserse Alpen geweest om een ijsboor te testen. Hoewel het belangrijkste doel was om te kijken of de boor goed met sneeuw uit de voeten kan, was het voor mij ook een mooie gelegenheid om alvast kennis te maken met het boren in ijs én om alles te leren over de apparatuur die ik straks op Spitsbergen moet vervangen en gebruiken.

Na een hele dag rijden en erg veel over de achtergrond van het meten van gletsjers en ijskappen te hebben geleerd van Wim, komen we aan in het dorpje Lauterbrunnen in Zwitserland, iets ten zuiden van Interlaken, onderaan de bergen Jungfrau en Eiger. De volgende dag gaan we met een treintje naar de gletsjer op een hoogte van 3600 meter. Hoewel het nog een heel gedoe is om onze 60 kilo bagage telkens in en uit te laden, zijn we blij dat we niet alles omhoog hoeven te sjouwen!

Boven blijkt de keus voor juist deze test locatie ideaal. Door een tunnel bij het station komen we direct op de gletsjer uit. Buiten blijkt het weer totaal te verschillen van het weer in het dal: -10 met wind en sneeuw. Goede omstandigheden om te kijken of de benzinemotor en een generator werken.

Al snel blijkt dat de boor de sneeuw nog niet genoeg mee omhoog neemt, waardoor het vast vriest aan de rand van het gat, en er zo voor zorgt dat de boor niet meer omhoog kan. Gelukkig blijkt met een beetje duwen en trekken de boor toch telkens weer omhoog te komen; om een gat van vier meter te moeten graven, zien we niet zo zitten…

Nadat we weer in het dal zijn aangekomen, legt Wim in het hotel in detail uit hoe de GPS-systemen die ik straks ga vervangen in elkaar zitten. Om te controleren of ze werken beginnen ze te piepen (denk: brandalarm) als de batterij wordt aangesloten. De mix van piepende apparatuur, een hele bos draden en een batterij met goed veel ducktape komt ons op enige wantrouwende blikken te staan!

Stem of voeg toe aan :