Feest met het zeemonster

zonsondergangNa het grot-avontuur was het zondag weer tijd om te skiën. Deze keer, heel apart, de helling óp. Daarvoor doet men een huidje onder de skies, zodat je wel de heuvel op kunt glijden, maar niet terug, door de ruwheid van de stof. We hebben ongeveer een uur gelanglaufd, voordat we de “piste” bereikten Dit is een hele goede work-out! Het weer was wederom prachtig.

Vanaf maandag werd het weer minder mooi: harde wind, (zware) bewolking  en sneeuw. Dat laatste zorgtsneeuwruimen voor een ontnuchterende bezigheid vlak voor het slapengaan: je raam uitgraven. Dit is namelijk je eigen vluchtroute in geval er brand uitbreekt voor je kamerdeur. Een beetje teleurstellend is het wel als je vervolgens ’s ochtends wakker wordt en weer dezelfde hoeveelheid sneeuw voor je raam ziet liggen.

Ondertussen zijn de Nederlandse onderzoekers druk met het opstarten van hun werk in twee van de vier mini labs. Ze willen natuurlijk zo snel mogelijk aan de slag en afgelopen dagen waaide het hard, waardoor het zeeijs bijna geheel verdwenen is en zij dus de zee op kunnen om monsters te nemen. Woensdag vonden we het daarom tijd om een klein feestje te vieren met alle basisbewoners om de verwerking van het eerste zeewatermonster te vieren. Dat ging niet helemaal zoals gepland en we werden er even fijntjes op gewezen dat we in Antarctica zijn: om 16:30 u viel de overzicht van de basisstroom uit. Dit duurde ongeveer een half uur, toen gingen de lampen weer aan, en in de 2 daaropvolgende uren sprongen zoetjes aan alle andere zaken ook weer aan. Je kunt op zo’n moment niets, er is geen stromend water (dus ook geen wc), de meetapparatuur doet het niet en alle diepvriezers waar onderzoeksmonsters in worden bewaard (op -80 C) dreigen op te warmen. Iedereen is dan even in rep en roer en er wordt hard gewerkt om de stroom weer terug te krijgen. Voor degenen die hier niets aan kunnen doen is het een mooi moment om hun raam sneeuwvrij te maken……

Het feestje hebben we uiteindelijk wel gevierd, mét zelfgemaakte bitterballen! Nu zitten we in het vliegtuigWeddell zeehond richting de Falkland Eilanden. Ik heb tijdens het opstijgen in de cockpit gezeten op de zg. jump seat. Dat is prachtig! Ook erg interessant om de piloten aan het werk te zien. Vanochtend ben ik vroeg op gestaan om nog eenmaal de wandeling te maken in de hoop toch nog een pinguïn te spotten (terwijl collega Leon nog hard aan het werk was in één van de labs!). Maar helaas, naast een eenzame snurkende Weddell zeehond en een Snow Petrel (een soort meeuw, maar dan geheel wit, met zwarte snavel en zwarte ogen) was er geen leven te zien. De pinguïns zijn zeker nog erg tevreden over hun winterverblijf. Dan heb ik in ieder geval een goede reden om nog eens terug te komen.

Onze Dirck

Leon aan het werkSinds een aantal dagen wordt er weer hard gewerkt in het Dirck Gerritsz Laboratorium. Er moest even op nieuwe onderdelen gewacht worden, maar sinds die met het vliegtuig zijn gearriveerd, werd er zelfs op zondag doorgewerkt. Een aantal mannen van de British Antarctic Survey is er druk mee, zoals de Facility Manager, de elektricien en de loodgieter. Het bleek dat sommige leidingen van de mobiele labs niet aansloten op de leidingen in het gebouw zelf. Maar daar is natuurlijk wel een oplossing voor te vinden. Ook wordt nog hard gewerkt aan het afmaken van de stikstofleidingen: ieder lab heeft stikstoftoevoer dat van belang is voor het onderzoek. Ook is mijn NIOZ-collega Leon inmiddels hard aan de slag gegaan om bijvoorbeeld software te installeren. Ieder mobiel lab is namelijk op afstand te volgen via internet. Het bedrijf dat de labs gebouwd heeft (JM Services) houdt de labs op deze manier in de gaten.

de loodgieterDrie mini labs worden dus in gereedheid gebracht, De Blijde Boodschap, Geloof en Liefde. Hoop, het vierde mini lab is nu per schip onderweg vanuit het Verenigd Koninkrijk naar hier en komt naar verwachting rond 20 december aan.  Verder is er nog wat te coördineren met de lab manager van het Britse lab. Zij hebben alles natuurlijk al jaren voor elkaar dus daar kan ik nog heel wat van leren.  Morgen arriveren de eerste onderzoekers. Dan kan het lab echt in gebruik worden genomen.

de electricienVandaag is het winderig en het sneeuwt. Er wordt niet gevlogen, en ik moet zeggen dat het hier heel aangenaam is als de zon schijnt en het is windstil, maar met het huidige weertype blijf ik maar vooral binnen : ). Hoewel, we gaan straks boxen versjouwen in ons lab, en vanaf het gebouw waar ik nu zit ben je dan toch zo'n vijf minuten aan het wandelen om bij het Dirck Gerritsz Lab te komen. Hopelijk waai ik niet weg....of struikel ik en sneeuw ik in... .

Waar is hier het toiletgebouw?

sneeuwscooterlesAls je hier net bent aangekomen word je twee dagen ondergedompeld in allerlei trainingen. Er is een les over hoe om te gaan met vliegtuigen: vaak als je ergens heen gaat op de basis dan moet je de landingsbaan oversteken en dat kan natuurlijk gevaarlijke situaties opleveren. Ook kan ik inmiddels een gator besturen (een soort mini-jeepje) en een sneeuwscooter, hoewel ik met die laatste nog niet heel vertrouwd ben. Als je veldwerk gaat doen, of je wilt een keertje als co-piloot mee met een ‘binnenlands’ vluchtje, dan moet je jezelf kunnen redden in een noodgeval. Dus leer je een primus te gebruiken, een lantaarn aan te steken, en ga je kamperen. Ik heb op vele plekken gekampeerd, maar nog nooit bij -15, en ook nog nooit in de sneeuw.

We werden in een snowcat een eindje van de basis gereden en daar zetten we het kamp op. We waren met 2 teams, ieder met 4 à 5 nieuwelingen en ieder team heeft een field assistant. Ze gebruiken bij voorkeur hele ouderwetse pyramidetetent afbrekennten, die kunnen namelijk wel tegen de soms harde wind in tegenstelling tot de moderne koepeltentjes. Ik sliep met de field assistant in 1 tent en mijn collega’s, twee jongens, in de andere tent. Tja, de wc bestond uit een stok met een vlaggetje om de plaats aan te duiden......Alleen kleine boodschappen toegestaan. Een tent is heel ordelijk ingericht, met 3 kisten en je krijgt een mooi bed: eerst een plank, daarop een dun yogamatje, dan een zelfopblazend matje en dan een schapenvel. Met een hele dikke slaapzak komt het dan best goed, hoewel ik het wel koud had en ik heb ook niet heel veel slaap gehad. Maar het was erg leuk om eens te doen en ik ben blij dat ik geen maand op veldwerk ga : )).

De volgende ochtend, (zaterdag), kwamen we netjes op tijd terug voor de koffiepauze. Er is koffiepauze –“smoko”- om 10:30 en om 16:00 u. Op zaterdagavond kleed je je iets netter aan dan anders, worden de tafels gedekt en kun je een fles wijn kopen voor bij het diner. Dat was erg gezellig. Daarna was het Halloweenparty en echt, een aanzienlijk deel van de basisbewoners had een kostuum meegenomen! Erg grappig. Er is ook een band op de basis, die vormt zich doorgaans gedurende de wintermaanden. Er is prachtige apparatuur aanwezig, een drumstel, keyboards, gitaren enzovoorts. Indrukwekkend. Maar het feestje werd dus opgeluisterd door life muziek en we hebben zelfs nog wat gedanst. Zaterdagmiddag en zondag is iedereen vrij dus we konden uitslapen!

ski-lesEn vandaag hebben we geskied! Wat moet je ook anders doen op een 'lazy Sunday afternoon'. Het was te gek: ooit wel eens geskied met uitzicht op zee? En zo lekker rustig, geen overvolle pistes, maar alleen nog 7 anderen op een gigantische helling. En naar boven zonder skilift was geen probleem, dat deden we met de sneeuwscooter. Komt die training meteen van pas!

Oeuvre poolfilmers Musch&Tinbergen op DVD te koop

Musch&Tinbergen

Musch&Tinbergen

Wij zijn nog altijd enorm trots dat onze Pooljaar.nl-film is samengesteld door de Nederlandse Gouden Kalf-winnaars Musch&Tinbergen. Voor liefhebbers van hun onnavolgbare, rauwe werk is er goed nieuws. Het hele oeuvre van de twee is nu op DVD verschenen.

Pooljaar.nl: Onderzoekers doen verslag

Jan Musch (1951) en Tijs Tinbergen (1947) verrijken de filmhistorie met natuurfilms die in vorm en thema radicaal verschillen van de bekende, rond commentaar gecentreerde filmverhalen. ‘Eigenlijk is een natuurfilm geen genre. Als een natuurfilm echt goed is, dan is het gewoon een goede documentaire of speelfilm: dan gelden dezelfde wetten’, zo stellen de makers. Bij Musch&Tinbergen bestaat de natuur niet als wereld op zichzelf: met vrolijke ironie en oog voor detail bestuderen de filmmakers de complexe relaties tussen natuurbeschermers, onderzoekers, recreanten, jagers en boeren. Gefascineerd door mensen die zich laten leiden door passie en gedrevenheid, volgen Musch &Tinbergen onderzoekers tijdens hun veldwerk.In combinatie met gedegen camerawerk en een bijzondere montage levert dit fijnzinnige en ontroerende films op, die zowel door natuurliefhebbers als het grote publiek worden gekoesterd.

In 2009 ontvingen Musch&Tinbergen een Gouden Kalf voor Rotvos (2009), na drie eerdere nominaties voor SpreeuwenWerk (1983), Punki en Ganshyam (1989) en Gebiologeerd (1994). In 1990 werd de film Ganzenproblemen? (1989) op het Wildscreen Festival (UK) bekroond met een speciale prijs voor ‘the most entertaining wildlife film’. Hun nieuwste film Boeren Burgers Buitenlui (2012) is ook opgenomen in deze uitgave.

Inhoudsopgave
DVD 1
Rotvos (2009)
Boeren Burgers Buitenlui (2012)
Mul (2001)

DVD 2
Spreeuwenwerk (1983)
Nieuwe Natuur (1996)
Ganzenproblemen? (1989)
Koos van Zomeren: Lopende Zinnen (2002)
Tiengemeten, van Landbouw naar Natuur (2000)

DVD 3
De Carrièreplanning van de Scholekster (1997)
Gebiologeerd (1994)
Onze Rotgans in Siberië (1996)
Bevlogen Waterland (2002)

DVD 4
Lollie (1989)
Marianne (1992)
Johan (1989)
Rode Oogjes (1991)
Kofi en Cacao (1998)
Punki en Ganshyam (1989)
De Verborgen Schatten van Qala Qala (1999)
Consumentenbond (1996)

Team Noordpool in finale voor Academische Jaarprijs

groepsfotoHet Arctisch Centrum van de Rijksuniversiteit Groningen gaat in 2014 met vijf wetenschappers op poolexpeditie naar Edgeøya, een eiland ten oosten van Spitsbergen. Met behulp van de Academische Jaarprijs, de Labyrint Publieksprijs en sponsoren kan dit uitgroeien tot een grote publieke 10-daagse expeditie: dertig Nederlandse wetenschappers, dertig studenten en dertig creatievelingen samen op een Nederlandse onderzoeksboot naar één van de meest afgelegen wildernissen ter wereld. Met dit poolproject wil het Arctisch Centrum, samen met het Willem Barentsz Poolinstituut de kennis, de schoonheid en de gevolgen van klimaatverandering van dit unieke poolgebied aan een breed publiek overbrengen. 24 Oktober is de finale van de Academische Jaarprijs. Voorafgaand aan de finale vindt de Labyrint Publieksprijs plaats. Van 3 tot 24 oktober kan er gestemd worden.

Poolonderzoek van en voor breed publiek
De Academische Jaarprijs maakt het mogelijk dat iedereen de expeditie kan meebeleven. Nederlandse wetenschappers, onder meer biologen, archeologen, ecologen, geografen, laten zien hoe gegevens worden verzameld. Onder het continue daglicht van de poolzomer gaan ze vertellen over hun passie en motivatie. Studenten krijgen de unieke kans kennis te maken met het verzamelen van veldgegevens in een afgelegen en uitdagende omgeving. Creatieven (journalisten, fotografen, filmers, beeldhouwers, dichters) zetten het begrip klimaatverandering om in concrete beelden en tastbare verhalen. Het doel is een brede Nederlandse doelgroep, van scholieren tot afgestudeerden, van pers tot politiek te informeren en te enthousiasmeren voor (het onderzoek rond) het Noordpoolgebied.

Labyrint publieksprijs: breng uw stem uit
Expeditie Noordpool is één van de drie finalisten voor de Academische Jaarprijs en de Labyrint Publieksprijs. Team Noordpool hoopt op uw steun én stem voor wetenschappelijk onderzoek! U kunt nu uw stem uitbrengen.

Volgende berichten »