Nadat ik mijn vorige blog net had geschreven, kregen we nog een welkomstmaaltijd voor onze kiezen van Jelle en Sebas. Een plaatselijke delicatesse: gefermenteerde (oftewel rotte) Groenlandse haai. Deze is een half jaar onder de grond opgeslagen geweest en smaakte vrij taai en zout. Ik was blij dat we het weg konden spoelen met de lokale sterke drank Brennivín, dat hier overigens stukken duurder is als in Nederland. Vervolgens maakten we een avond/nachtwandeling in de bruisende hoofdstad Reykjavik.

Zoveel heb ik echter niet van de citytour meegemaakt, omdat Sebas uitgebreid vertelde over zijn talloze ambitieuze onderzoeksprojecten en media-ervaringen. Die nacht maakten we ook voor het eerst ruw kennis met typisch IJslands weer: regen. De volgende ochtend waren sommige thermarestmatjes dan ook niet droog gebleven. Toen eenmaal alles ingepakt en opgestapeld in de landrovers zat, vertrokken we over ‘de 1’ (een begrip in IJsland, de lange rondweg die langs de kust van het eiland loopt) voor een flinke tippel naar het oosten. Wat mij direct opviel, was dat het landschap van IJsland van het ene op het andere moment compleet van gedaante verwisselt. Eerst reden we dwars door lavavelden met zogenaamde fumarolen, hete bronnen waar de stoom rechtstreeks uit de grond scheen te komen. Deze geothermische energie wordt in Reykjavik onder meer gebruikt voor de stadsverwarming en het sneeuwvrij maken van de wegen.

Een paar kilometer en een souvenirwinkeltje verder doemden de eerste vulkanen en gletsjers al op. En niet veel later kwamen we in het welbekende watervallengebied met als hoogtepunt de indrukwekkende Skogafoss. Vol verbazing luisterde ik naar expeditieleider Roel die vertelde dat deze waterval volgens de kenners nog net aan in de top tien staat. Wat staat ons verder nog te wachten? Vandaag heb ik al bijna té veel indrukken opgedaan.  Bij de Skogafoss heb ik ook direct getest of mijn geleende 3-layer Gore-tex proshell jas en regenbroek wel echt zo waterdicht zijn als de fabrikanten beweren. Gelukkig wel!

Na deze wet-experience vertrokken we in de richting van het pittoreske kustplaatsje Vik. Vlak daarvoor kwamen we op een zwart zandstrand uit met prachtige basaltpilaren, waar we een leuke groepsfoto maakten en talloze papegaaiduikers in de zee zagen dobberen. De volgende tussenstop was langs ‘de 1’ waar veel opgestapelde steentjes stonden die een heilige plek voorstelden voor de trollen uit de IJslandse mythologie. Vervolgens reden we door de beruchte Laki-vallei, een uitgestrekt bemost lavaveld waar in 1783 een verwoestende spleeteruptie heeft plaatsgevonden. Ondertussen gaf expeditieleider Roel regelmatig ‘hoorcolleges’ over de geologische diversiteit van IJsland dat het eiland dankt aan haar unieke ligging op zowel een Mid-Oceanische rug als een hotspot. Met hulp van de onmisbare geologische kaart vol met verschillende kleuren legde hij het ontstaan van de verscheidene landschapsvormen haarfijn uit.

Het begon op een gegeven moment al een stuk frisser te worden en dat gaf aan dat de immense Vatnajoküll ons pad zou kruisen. We kwamen na een tocht door een heuvelachtige omgeving à la de Teletubbies aan op de volgende overnachtingsplek. Een moderne camping pal naast een gletsjertong genaamd Skaftafellsjoküll. Nadat de tenten waren opgezet (dat ging gelukkig al een stuk vlotter dit keer) en we een Hollandse maaltijd achter de kiezen hadden (aardappelen met groente en kip/vegaschijven) stond er een avondwandeling naar het gletsjerfront op het programma. Eenmaal uit de beschutting van de groene bosjes, was de kracht van de gletsjer onmiddellijk voelbaar en daalde de gevoelstemperatuur aanzienlijk. Maar gelukkig vergoedde het beeld van onheilspellend maanlicht dat het gletsjerijs en de snelstromende rivier verlichtte veel!

Foto’s: Elaine Fleur

Zondag 9 augustus 2009, Camping Skaftafellsjökull