Na een korte nachtrust, maar gelukkig wel een aangenaam warme douche begon dag vier. We zijn al aardig geroutineerd geworden in het oppakken van onze kampeerspullen, dus dat gaat met de dag beter. Eenmaal weer in de landrover verlieten we het fjordengebied en vertrokken we goedgemutst in de richting van een langwerpig meer.

Gelukkig komen we de uurtjes in de auto gemakkelijker door dan de Aarde.Nu-groep van twee jaar terug. Zij hadden slechts één CD mee voor in de autoradio, nota bene het kattengejank van Mika. IJslandcrew 2009 heeft zich op muzikaal gebied een stuk beter voorbereid met tientallen meegenomen CD’s. En alsof dat nog niet genoeg is, kan met een handig apparaatje dat ik van mijn broer heb gekregen ook iPod muziek hardop worden afgespeeld door de autoradio op dezelfde frequentie in te stellen. Met Coldplay en Kings of Leon op de achterbank stopten we voor een behoorlijke wandeling naar de bijzondere  waterval Hengifoss.

De kloof die de rivier daar heeft uitgesleten vertoont aan weerszijden kleurrijke patronen. De rode lagen symboliseren ijzerhoudend materiaal (Fe2O3) en de zwarte strepen zijn verrijkt met mangaan, allebei sterk verhit geweest door lavastromen uit het verleden. Dit gebied geeft een nauwkeurig overzicht van de geologische geschiedenis van IJsland, één meter naar het oosten betekent 100 jaar terug in de tijd. Roel gaf uiteraard een interessante lezing over onder meer de gesteentecyclus. Stollings-, sedimentaire- en metamorfe gesteenten zijn namelijk allemaal te vinden in de omgeving van de Hengifoss. Na een klimmetje bereikten we de waterval, die omringd werd door langwerpige Tertiaire basaltpilaren. In de gesteentelagen aan het oppervlak konden we bovendien zelf kleine basaltstaafjes lospeuteren, die echter binnen een mum van tijd afbrokkelden…

Waar we gisteren voor het eerst lichtelijk kennismaakten met de onverharde wegen van IJsland, begon vandaag pas hét echte offroadwerk. De bobbels en gaten in het wegdek zorgden er al vlug voor dat we door elkaar gehusseld werden en het gelaat van menigeen verkleurde langzaam in de richting van wit. Anders gezegd, de misselijkheid begon enigszins toe te slaan. En alsof dat nog niet genoeg was, moesten we ook oppassen met foto’s maken door het autoraampje open te draaien, aangezien we regelmatig modderplassen tegenkwamen en zelfs een rivier moesten oversteken. Roels rijstijl (‘gewoon zo hard mogelijk doorkarren, dan voel je de hobbels het minst’) zorgde er daarnaast meerdere keren voor dat enkele IJslandse schapen verschrikt wegsprongen van het midden van de weg.

Ondertussen vergaten we bijna te genieten van het onherbergzame binnenland met haar markante tafelbergen. Niet veel later stopten we voor een lunch met driedubbele boterhammen, rijstwafels en veel te zoete sinaasappelranja. Het uitzicht was op een troosteloos ogend maanlandschap, waar vroeger Amerikaanse astronauten trainden voor de Apollo-missies. Na een stop bij een gehucht met een piepklein kerkje en huisjes met gras als dakbedekking, kwamen we aan bij de immense Dettifoss. Roel vindt deze waterval de mooiste van IJsland en ik kon dat eerst niet goed begrijpen. Het water is ontzettend smerig door de grote sedimentafvoer van de ‘joekelrivier’ Jökuls a Fjöllum. Maar toen ik een comfortabel plekje had uitgekozen om de waterval beter te bekijken, begon Roels keuze wel tot me door te dringen. Het vernietigende geweld waarmee de Dettifoss per seconde 400.000 liter water naar beneden laat denderen is zonder meer indrukwekkend.

Niet veel later kwamen we aan op een prachtig, rustig gelegen camping in Ásbyrgi in de luwte van een steile rotswand. Doordat het windstil is, gaven de ‘Midgies’ ons wel direct een warm welkom. De Care Plus muggennetjes werden uit de verpakking gehaald en Vince was er uiteraard als de kippen bij. Een modieuze catwalk met de afzichtelijke, maar uiterst nuttige netjes kon niet achterblijven. Joeps sexy afvalzakoutfit stak zonder twijfel de kroon.

Het diner bestond dit keer opnieuw uit aardappelen en Provencaalse kip. Ter variatie werd nu ook broccoli, bloemkool en Brown Sauce (oftewel jus) opgediend. Sebas was echter wel erg optimistisch met het maken van de bruine saus.  Tijdens het maken van een passend slotstuk van dit blog verschenen er boven op de rotswand zes gestalten, zich donker aftekenend tegen de avondrode zonsondergang. Dit waren Mariska, Elise, Jelle, Sebas, Ramona en Roel die nog even een avondwandelingetje maakten. Ondertussen maakten Joep, Elaine en Karen onder begeleiding van Juliën de spiertjes wat losser tijdens een lesje avondgymnastiek. Een mooie afsluiting van een avontuurlijke dag!

Foto’s: Elaine Fleur

Dinsdag 11 augustus 2009, Camping Ásbyrgi

Stem of voeg toe aan :