Toen ik vanochtend (of eerlijk gezegd vannacht, het was 3.30 uur) op brute wijze van mijn nachtrust werd beroofd, duurde het even voordat ik besefte wat ons te wachten stond. Veel tijd om te filosoferen en het slaap uit mijn ogen te wrijven was er echter niet, omdat we in moordend tempo de tentjes op moesten pakken. Zonder ontbijt vertrokken we naar het vliegveld Keflavik, waar we allereerst de hondstrouwe en enigszins toegetakelde landrovers met pijn in ons hart uitzwaaiden. Na het verplichte ID- plus boardingpass gedoe en een verlaat ontbijt (ons meegenomen brood werd namelijk gejat op het vliegveld) stapten we om 7.45 ons vliegtuig naar Nederland binnen…

Inmiddels zit ik wat duf voor me uit aan het staren voor mijn computer in mijn woonplaats Wormer. Meestal heb ik wel wat inspiratie , maar nu kan ik moeilijk een keuze maken tussen alle belevenissen om mijn laatste blog op een passende manier te schrijven. Er zijn ook gewoon té veel dingen geweest om te vertellen de afgelopen anderhalve week en zelfs in dit toch niet karige blog is nog lang niet alles ter sprake gekomen. Ik ga een poging doen om onze IJslandexpeditie kort en bondig samen te vatten.

Ik had niet gedacht dat ik een land al zó snel zou gaan missen. De diversiteit in de geologie en het landschap is ongekend en heb ik nog nooit ergens anders op aarde gezien. Ik kan me daarnaast ook geen mooiere route door ‘het land van vuur en ijs’ voorstellen dan de tocht die wij hebben gemaakt met de twee landrovers. In de tien dagen dat wij hier verbleven hebben we enorm veel gezien. Van ruige lavavelden met kokende zwavelbronnen tot ijzingwekkende gletsjers en prachtige watervallen. En ook in dat laatste had je onderling nog veel verschil, vergelijk de immense bruingekleurde Dettifoss maar eens met de idyllische turkooisblauwe Svartifoss.Wat ik ook erg bijzonder vond, was het verrassend lege binnenland waar we op onverharde wegen doorheen scheurden. Ik kon me goed voorstellen dat Amerikaanse astronauten in deze woestenij trainden voor hun maanlandingen.

Ik voelde me af en toe als een verwend kind in een snoepwinkel, want alle geologische verschijnselen die ik in mijn aardrijkskundeboeken had bestudeerd, kon ik hier in de praktijk van dichtbij meemaken. En het grote voordeel was dat we geologen als gids mee hadden. Je kunt als gewone toerist ook de bezienswaardigheden bezoeken die wij hebben gezien, maar dan mis je het interessante geologische verhaal erachter. Nu kunnen we hopelijk thuis van alles uitleggen over het ontstaan van pseudokraters, tafelbergen en obsidiaanvelden.

En wie kan er nou zeggen dat hij in een kolossale caldeira heeft geslapen, zijn voetjes heeft gekoeld in het ijsbergenmeer en een paar dagen later in een hete bron juist heeft opgewarmd, miljarden muggen heeft getrotseerd, geluncht heeft met boterhammentorens op de maan, in de spagaat heeft gestaan tussen twee continenten die elk jaar 1 tot 2 cm uit elkaar drijven, karatekicks heeft gedaan door stoomspuiters en alle kleuren van de regenboog in één berg heeft gezien? Té veel om op te noemen…

Maar naast alle fenomenale natuurfenomenen mis ik bovenal onze IJslandgroep: twaalf dolenthousiaste en zeer gezellige reisgenoten. Allereerst wil ik onze expeditieleiding van harte bedanken. Roel, onze geboren leider die niet in paniek raakte bij de nodige autopech en de complexe geologie van IJsland duidelijk wist uit te leggen. Zijn stopwoordje ‘geothermische gradiënt’ zal ik in ieder geval niet snel vergeten! Tevens heeft hij de legendarische boterhammentorens geïntroduceerd, maar moest toch elke nacht doorbrengen tussen de etensresten van het diner. Ik ben Roel ook erg dankbaar dat ik zijn laptop mocht gebruiken om mijn blog vanuit IJsland bij te houden. En het is me hartstikke meegevallen met de internetverbinding, alleen op de camping van Landmannalaugar was er geen WIFI-connectie. Het was soms alleen lastig met opladen en helemaal als ze in de sanitairhokken alleen een lege batterijbak als stoel hebben…

Verder natuurlijk Sebas, onze regelneef en ‘gadgetman’ die enorm veel heeft gedaan in voorbereiding op deze compleet georganiseerde reis van Aarde.Nu. Bovendien zullen we vast en zeker meer van hem horen n.a.v. zijn zeer interessante onderzoek naar puinhellingen op Landmannalaugar. Jelle, onze vulkanoloog in spe en man van de mooie citaten. Ik zal zijn stopwoordjes ‘Check’ en ‘O yeah’ vast nog blijven horen op de studentenavond ‘Donderdorst’ van de VU. Ramona, onze diva die voor elke bezienswaardigheid wel een mooie fotopose aannam. Dan had je natuurlijk nog Joep, onze funny-guy, en niet te vergeten Elaine en Karen, die op de achterbank van de groene jeep regelmatig om de meest onnozele dingen dubbel lagen. Dan mis ik nog vijf prijswinnaars en die noem ik met een bepaalde reden als laatste. Ze gaan namelijk net als ik komend jaar Aardwetenschappen studeren. Elise bij de Universiteit van Utrecht en Mariska, Tamara, Juliën en Vince op de VU in Amsterdam. De IJslandreis is voor ons zessen de ideale start geweest voor onze studie!

Het doel van Aarde.Nu is om scholieren enthousiast te maken voor Aardwetenschappen en uitgaande van deze IJslandreis is dat goed gelukt. In de praktijk valt dat helaas vaak nog een beetje tegen. Ik vind dat eigenlijk onbegrijpelijk, want Aardwetenschappen is een zeer brede studie die alle bétavakken op praktische wijze combineert. En een aantrekkelijk onderdeel zijn de vele (snoep)reisjes! Dit jaar zijn er bij Aarde.Nu slechts 28 profielwerkstukken ingezonden. Daarom wil ik graag van de gelegenheid gebruik maken om scholieren op de middelbare school op te roepen om iets moois van hun profielwerkstuk te maken. Een stimulans is zonder meer het grote aantal landelijke profielwerkstukkenwedstrijden, waaronder die van Aarde.Nu. Kies een onderwerp uit dat je echt interesseert en vergeet niet dat een thema al gauw te maken kan hebben met Aardwetenschappen. Stuur je werkstuk op en wie weet behoor jij tot één van de gelukkigen die mee kan op een onvergetelijke trip naar hét geologische paradijs op aarde…

Ik kan zonder meer met trots zeggen dat ik geen spijt van mijn inzending heb gekregen. Het was altijd een droom van me geweest om IJsland te bezoeken en nu ik er daadwerkelijk heb rondgetrokken, heeft het al mijn hooggespannen verwachtingen overtroffen. De IJslandexpeditie 2009 was voor mij één van de mooiste ervaringen ooit!

Foto’s: Elaine Fleur

Maandag 17 augustus 2009, Wormer

Reacties of andere opmerkingen m.b.t. het IJslandblog kunnen ook gestuurd worden naar pim.kaskes@gmail.com

Stem of voeg toe aan :