Toen ik vanochtend (of eerlijk gezegd vannacht, het was 3.30 uur) op brute wijze van mijn nachtrust werd beroofd, duurde het even voordat ik besefte wat ons te wachten stond. Veel tijd om te filosoferen en het slaap uit mijn ogen te wrijven was er echter niet, omdat we in moordend tempo de tentjes op moesten pakken. Zonder ontbijt vertrokken we naar het vliegveld Keflavik, waar we allereerst de hondstrouwe en enigszins toegetakelde landrovers met pijn in ons hart uitzwaaiden. Na het verplichte ID- plus boardingpass gedoe en een verlaat ontbijt (ons meegenomen brood werd namelijk gejat op het vliegveld) stapten we om 7.45 ons vliegtuig naar Nederland binnen…

(lees verder…)