Benieuwd hoe die Pelagia, het huisschip van het Koninklijk Instituut voor Zeeonderzoek (NIOZ) er nu eigenlijk van binnen uitziet? Rob Middag leidt u rond (hoewel niet in beeld, maar in geluid). Aansluitend een gesprek tussen Noorderlicht-presentator Pieter van der Wielen en onderzoekster Loes Gerringa, vanaf het schip. Rondleiding en telefoongesprek werden dinsdagochtend 24 april uitgezonden door Noorderlicht op Radio 1, maar zijn hier alsnog te horen. Duur: circa 6 minuten.

Op de Pelagia, Noorderlicht Radio (24 april 2007)

De testtocht van de ‘ijzercrew’ zit erop. Tijd voor afscheid.
Tot ziens Pelagia

Tja daar zit je dan als schrijver aan boord om te melden hoe het ons aan boord vergaat…. Met het werk gaat het prima, we gebruiken ons nieuwe CTD -frame (waarmee we op ijzerdeeltjes vissen) volop, zonder problemen. We tappen onze monsters in de ‘clean container’, zonder problemen. We meten de watermonsters, wel met wat problemen, maar niet echt hele grote. Wat blijft er dan nog over om over te schrijven. Ervaren varensgasten weten dan er dan 2 dingen over blijven: het weer en het eten. Juist ! (lees verder…)

Filmpje: de diepte in
Hoe weten we waar we een monster willen nemen? Of in andere woorden op welke diepte sluiten we de flessen? We nemen die beslissing aan de hand van het ‘ctd-profile’. De ctd hangt (lees verder…)

Vissen naar ijzerdeeltjes op 5000 meter
Het ene hoogtepunt wordt opgevolgd door het volgende gedurende onze tocht!! En een hoogtepunt kan ook een diepterecord zijn. We zijn nu op de positie aangekomen (ruwweg 360 mijl ten westen van Lissabon) (lees verder…)

Vissen op ijzer met het titanium frame
De eerste echte resultaten zijn binnen na een lange dag werken! Vandaag hebben we zogeheten profielen gemeten voor ijzer, aluminium en fluorescentie van algen. Dit houdt in dat er water geanalyseerd wordt van in dit geval 20 verschillende dieptes. Wanneer de gemeten waardes in een grafiek uitgezet worden tegen de diepte kun je mooi zien hoe de concentraties veranderen in de water kolom. Dit kunnen we dan vergelijken met de metingen die de CTD doet, zoals het zoutgehalte en de hoeveelheid algen en stofdeeltjes, op zijn reis door de water kolom. De eerste resultaten zien er goed uit en daar zijn we natuurlijk erg blij mee na alle moeite.

(lees verder…)

Tussen het wetenschappelijk werk door gebeurt er van alles op het schip. Op de Noordzee en door het Kanaal was alles prima, maar toen we de lange deining van de oceaan opkwamen, moest er toch af en toe over de reling gehangen worden. De eerste dag op de oceaan hadden sommigen van ons het een beetje moeilijk. Maar veel buiten op het dek blijven, geen (sterke) koffie drinken, en niet teveel eten, hielp een stuk (wist u dat als je tijdens een storm sterke koffie kan drinken in het vooronder, zonder ziek te worden, dan ben je een echte zeeman). (lees verder…)

Maarten, Charles-Edouard, Rob en Patrick op de Pelagia
En dit zijn ze dan: Maarten Klunder, Charles-Edouard Thuroczy, Rob Middag en Patrick Laan. Oftewel: de ijzercrew. Straks gaan ze op de Noordelijke IJszee op zoek naar minuscule ijzerdeeltjes in het zeewater, nu testen ze hun apparatuur voor de kust van Portugal. Aangenaam.

De vertrekdag (11 april) van onze tocht verliep zoals zovele vertrekdagen. Dat wil zeggen: druk, druk, druk. Maar, in de loop van de dag werd de kade steeds leger en leger en het schip steeds voller en voller. Totdat om circa 17.00 uur alles wel zo’n beetje aan boord was. Het exact afregelen van de motoren zorgde voor wat oponthoud, maar toen konden we ook vertrekken vanaf een zonnig Texel. Het was ook nog eens vrijwel windstil, dus perfecte omstandigheden om aan het leven aan boord te wennen. Vanaf Texel werd koers gezet naar het zuiden. (lees verder…)