We zijn dus onderweg naar de PIG, dit staat voor Pine Island Glacier, een gletsjer dus. Deze gletsjer is het hoofddoel van deze tocht. De gletsjer smelt versneld in vergelijking met andere gletsjers en uit metingen uit het verleden. Waarom dit nu gebeurd en wat de effecten zijn, daar gaat “de rest” van de opstappers zich mee bezig houden. Wij, de biologen groep, liften eigenlijk alleen maar mee op deze tocht en daar was de cruiseleader in het begin niet helemaal blij mee leek het. Hij vond dat wij op “zijn” tocht waren gezet en heeft dit in het begin ook wel duidelijk laten blijken. Maar nu, na bijna 2 weken is het allemaal wat bezonken en is het eigenlijk een hele geschikte man! Zo leren we weer van alles over de verschillende waterlagen en stromingen in dit gebied. Om bij de gletsjer te komen moeten we door een uitermate “rijk” en productief gebied. Volgens satelliet gegevens moet er een enorme bloei van algen zijn en dat is de reden dat wij aan boord zijn. Waarom is er zoveel algengroei, ze zijn blijkbaar niet gelimiteerd in hun groei door ijzer. Waar komt dit ijzer vandaag? Komt het uit het smeltwater, of komt het uit diepere waterlagen die hier aan de oppervlakte komen? Kortom, dat soort zaken houdt ons bezig hier.

Vanmorgen zijn we dus dat productieve gebied ingevaren en dat kon je wel zien ook. Het water is echt een groene soep! De onboard fluorometer die eerst 0.4 ugram/L aangaf schoot naar ruim 30 ug/L en de concentratie van opgelost CO2 in het water daalde van 280 naar een minimum van 100ppm! Kortom, er is volop leven hier! Ook weer een berg robben gezien en helaas bleef het daarbij, geen walvissen, pinguïns of anders gespuis. Was een druk dagje aangezien we water hebben ingenomen voor biologische experimenten en ook nog los aan de draad om een idee te krijgen wat er allemaal veranderd op diepte. We hebben maar 325 meter draad dus dieper dan 300 meter kunnen we helaas niet.

Stem of voeg toe aan :