Is alweer een paar dagen geleden maar ja, we maken niet zo heel veel spannends en nieuws mee de laatste paar dagen. Natuurlijk zijn we ook nog steeds aan het bijkomen van Charlie zijn verjaardag.die was de 21-ste en zo hebben wij allemaal (van de spoormetalen club) onze laatste verjaardag aan boord van een schip mogen vieren. Maarten en ikzelf op de Arctic cruise aan boord Polarstern, Rob op de Antarctic cruise eveneens op de Polarstern en nu Charlie op de Palmer. Moet zeggen de verjaardagsfuifjes op de Polarstern waren iets uitbundiger, waar dat nu aan lag dat weet ik ook niet. Maar de kok had een prachtige ijstaart gemaakt voor Charlie dus die was weer blij.

We waren wel wat later als normaal bij de lunch en hier werd Charlie meteen in zijn nek gegrepen door captain Mike, of Charlie eerst even de taart wilde aansnijden voordat hij eten ging opscheppen. Er waren blijkbaar al mensen aan het wachten maar ja, traditie, de jarige begint!

Verder doen we ons werk en lijken de dagen dus steeds meer op elkaar. We zitten nog steeds in hetzelfde gebied en zelfs de cruiseleader heeft geen idee wanneer we hier klaar zijn. Alles hangt af van de autosub een mega project van 10 miljoen als ik het goed heb en die slokken dus de nodige scheepstijd op. Deze RUV (Remote Underwater Vehicle) gaat voor ongeveer 20 uur “op missie” onder de ijsrand. We denken namelijk dat we Antarctica zien, maar eigenlijk zien we alleen maar ijs en gletsjers. De ijsrand is ongeveer 300 meter diep en bij de gletsjer is die ook nog eens een kilometer of 70 lang. Dit betekent dus dat het “vaste” land 70 kilometer bij ons vandaan is.  Dit had ik mij nog niet echt gerealiseerd en vond dit nogal indrukwekkend! Deze RUV is volledig van te voren geprogrammeerd en is in staat om geheel onafhankelijk dus van deze lange missie uit te voeren. Overigens “loopt” de RUV op batterijen en gebruikt er 5000 per run. Op zijn missie meet hij de stroomsnelheid van het water, afstand naar de bodem en het ijs zelf en eveneens de structuur van het ijs wordt vastgelegd. Verder is hij ook uitgerust met een CTD dus ook temperatuur en zoutgehalte worden gemeten. In de neus zit een sampler die ook nog eens de nodige monsters kan nemen onderweg dus al met al een mooi stukje hi-tech!

Waarom zoveel moeite om dit te onderzoeken, wel in vogelvlucht waarom deze gletsjer en dit gebied zo belangrijk zijn: De PIG is een snelle gletsjer, Hij “loopt” met een snelheid van ongeveer 4 km per jaar de zee in. Dit leek mij gisteren al wel heel erg veel maar ja, je gaat de baas van de expeditie niet tegenspreken natuurlijk. Maar nu lijkt het me onmogelijk, dat is 11 meter per dag! Kortom, dat gaan we even navragen, wordt vervolgd..

De gletsjer breekt hier dus af en gaat als een ijsberg verder door het leven om uiteindelijk op te gaan in water. Het afsmelten van deze gletsjer gaat sneller dan andere gletsjers ter wereld. Waarom is dit en wat is de oorzaak? Een theorie is dat de upwelling van circumpolar deep water een van de oorzaken is van deze smelting. Omdat dit gebied ook een van de meest productieve gebieden ter wereld is, is voor ons de belangrijkste vraag waarom is er zoveel leven? De algen zouden een gebrek aan ijzer moeten hebben en er zou helemaal niet zoveel leven moeten zijn. Misschien komt er wel een boel mee met de gletsjer, dat zijn de dingen die ons hier bezig houden.

Verder is het weer wat minder, het vroor zelfs 2 graden, brrrr koud! Gelukkig hebben we lekkere dikke Pool pakken! Al die verschillende handschoenen zijn eigenlijk wel makkelijk met dit weer. Nog steeds weinig walvissen, pinguïns of vogels (als ik weer een vogel zie, zal ik een foto proberen te maken voor je plakboek Frank! Kan je indruk maken bij je vrienden).

Stem of voeg toe aan :