Ik word wakker van… eigenlijk niets! Het is zo ongelooflijk stil en rustig! De zee is een spiegel dus dat is goed voor het water! Afgelopen nacht is de temp van 2 naar ongeveer 0.7 graden gezakt dus het gaat nu snel.

’s Morgen het frame uitgepakt uit de dikke lagen plastic en de flessen nog eens goed na gelopen. Dat ziet er allemaal goed uit! De bemanning is bezig om de lier op zijn plek te zetten dus gaat allemaal voorspoedig. Na de lunch gaat de ctd te water en wordt het kevlar opgespoeld op de lier. Wij staan aandachtig te kijken naar dat mooie witte kevlar als we opeens een doffe plof horen en er allemaal grijze slurrie uit de zijkant (lees verder…)

Tijdens het ontbijt gehoord dat men nu toch echt wel een test CTD wil gaan doen vandaag dus dat geeft de burger moed! Dan hebben we eindelijk wat water in huis om mee te spelen. Maar naarmate de dag vordert lijkt men steeds minder positief. Het weer is goed dus daar kan het niet aan liggen. Ondertussen weer lekker in de container de laatste testjes gedaan die ik kan bedenken. Charlie is lekker aan het poetsen geslagen dus alles ziet er weer mooi en glimmend uit. 11.30 uur lunch en wat blijkt, vrijdag is ook in Amerika visdag! Heerlijk, krabvlees met gerookte zalm en salade als voorgerecht en een stuk gebakken zalm of kabeljauw (lees verder…)

Aangezien er nog geen zicht is op schoon zeewater omdat en de zee te onstuimig is en de apparatuur nog niet gereed is ga ik vandaag de boel maar eens optimaliseren. De metingen gaan op zich goed maar ik heb het idee dat het nog beter kan. Aangezien ik nu wat tjd heb is dit het juiste momnet. Ik heb een nieuwe detector die volgens de fabrikant nog gevoeliger en beter moet zijn dat diegene die ik nu gebruik. ’s Morgens de detector gewisseld en dan moet alles weer schoon worden gemaakt en dat betekend spoelen, spoelen, spoelen en dan testen. He, die ziet er niet goed uit, deze is juist ongevoeliger. Hmmm weer (lees verder…)

Na een goede nacht weer aangeschoven voor het ontbijt en er was weer wat meer activiteit inde mess als gisteren. De meeste mensen hebben zich zelf kunnen aanpassen aan de andere bewegingen die je nu eenmaal maakt aan boord en anders hebben de nodige pillen hun werk wel gedaan. De zee is aardig afgevlakt en het ziet er naar uit dat vandaag een mooie dag wordt. Al kan het heel snel veranderen in deze omgeving. Zo sta je heerlijk rustig in je container maar een uur later kan je wel alle kanten op bounche, het is dus heel noodzakelijk dat je al je spullen zee vast hebt staan. Kortom, niets mag los op een tafel of in een flowkast staan. Alles moet goed vast gesnoerd of geklemd staan. Het zal niet de eerste keer zijn dat er een laptop letterlijk crashed! Al de spullen en kisten in het schip hebben we geen omkijken naar, daar zorgt de crew voor. (lees verder…)

Omstreeks 6.00 uur zijn we bij de uitgang van de straat van malaga gekomen en dit voel je dus meteen aan het schip. Het wordt een beetje “bumpy” en ook de oceaan deining krijgt het schip al snel te pakken. We hebben er een windkrachtje 6 gok ik bij en dat is niet lekker om mee te beginnen. Kortom, vandaag een dagje dat het was stil is o het schip. De bedden worden optimaal gebruikt vandaag en het heerlijke eten blijft achter in de schalen in de mess. Helaas niets aan te doen, je kan er niet veel aan doen, al schijnen de medicamenten tegenwoordig wel goed te zijn.

(lees verder…)

We moesten om 10.00 uur aan boord zijn ivm douane en dan zouden we om 12.00 uur vertrekken. Nog snel na het ontbijt nog even het laatste doucheschuim en shampoo gehaald bij de plaatselijke AH (die was ik weer eens vergeten in hotel..). Omstreeks 14.00 uur zijn we dan vetrokken voor ons nieuwe avontuur. Prachtig begin van de reis omdat we door de west kant van de straat van malaga zijn gegaan. Meteen bij wegvaren werden we ook al vergezeld door een aantal dolfijnen dus dat leverde weer een hoop mooie plaatjes op.

Om 11.00 uur moesten we onze pool kleding ophalen die iedereen in bruikleen krijgt en dat was wel even lachen. Een weekend tas vol met vijf (5 !!!) verschillende soorten handschoenen, dik, dun, wol, leer, gevoerd, rubber, noem maar op, ik wist niet eens dat er zoveel soorten waren! Ook thermo ondergoed, sokken, jas, van die gevoerde broeken, regen kleding, muts, nek beschermer, eigenlijk alles wat je maar nodig zou kunnen hebben! Goed geregeld maar ik denk dat ik helft niet aan zal trekken. Hierna aan boord waar de rest van ons Dynalife clubje al was gearriveerd. We waren nog bet op tijd voor de lunch ook dus kwam mooi uit. Smaakte goed, een buffet met zowel warme als koude gerechten, rijst, salade en brood. (lees verder…)

Na een prima vlucht via Parijs waar Charlie is ingestapt zijn we uiteindelijk na 22 uur reizen in Punta aangekomen. Gelukkig stond in Santiago de Chili de scheepsagent  (mannetje die alle rompslomp regelt) te wachten op ons om ons door de immigratie en douane te sluizen anders hadden we de vlucht naar Punta zeker gemist! Wat een drukte en met wat een gemak wordt je overal doorgelaten als er zo een agent voor je klaar staat. Na een kort tochtje met de auto heeft de agent ons bij ons hotel gebracht waar we nog een nachtje zouden overnachten voordat we aan boord konden van de Palmer. (lees verder…)

Het is 1 january, 2009 14.00 uur ’s middags en de dag voor vertrek naar Punta Arenas Chili. Ik sta aan de vooravond van wederom een avontuur naar een van de meest fascinerende en nog onaangeroerde gebieden ter wereld. Ik zal samen met Charles-Edouard Thuroczy deelnemen aan een expeditie aan boord van de Natahniel B. Palmer naar de Amundsen Sea bij Antarctica. Dit is een Amerikaans onderzoeksschip en helemaal nieuw voor zowel Charlie alsmijzelf. (lees verder…)