Het is alweer 18 februari en het gaat nu echt snel voorbij. Wat is er allemaal gebeurd de afgelopen week. Na ons uitstapje op het ijs zijn we weer gewoon doorgegaan met wat we al de hele tijd deden. Ook weer heel onregelmatig dus dat was ook weer vaak in de nacht eruit en aan de gang. Op zich geen enkel probleem alleen vervelend als je ook een dag programma hebt te doen. Zowel Charlie als ikzelf moet overdag onze metingen doen en dan is het wel eens lastig om je bed uit te komen als je er net 3 uur in ligt.
Maar goed, even doorbijten, komt vanzelf een einde aan!

Wat wel leuk was is dat we nog even met zijn drieen het ijs zijn opgeweest op een van de dagen erna.  Ik hoorde dat we mogelijk het laatste ijsstation deden en we moesten nog even wat sneeuw samples hebben. Charlie, Anne-Carlijn en ikzefl met een MT (Marien technician) het ijs op. In een of ander soort basketbal netje werden we door een kraan aan de boegkant op het ijs gezet en zijn we een stuk aan het schip gelopen. Er was een groep bezig om ijskernen te nemen om de ijscondities in kaart te brengen en dit beter te kunnen koppelen aan satelliet data. Hierna nog een aantal meter tegen de wind ingelopen en in een wit ultra clean sampling pakje gehesen, over de floatable jackets heen dus was een heel charmant gezicht. Naast het feit dat dit wetenschappelijk buitengewoon interessant is, was het natuurlijk ook erg leuk om te doen! Vooral toen er een aantal Adelie pinguïns eens kwamen kijken wat we an het doen waren. Nu zijn de Emperor pinguïns prachtig om te zien, de Adelies zijn echt schattig en zijn ook veel “drukker”. Rennen een beetje door elkaar heen en lijkt totaal geen structuur in hun doen en laten te zitten. Kortom, was en mooie dag!

Helaas werd deze mooie dag afgewisseld door een baaldag. Na de lunch stond mijn meet pc op blauw. Dat is dus niet goed, zeker niet toen er bij het opnieuw opstarten allemaal kraak en piepgeluiden uitkwamen. Sindsdien niets meer mee te doen. Kortom, harddisk gecrashed en de afgelopen 3 dagen geen back up gemaakt stom stom stom. Hier aan boord zijn geen connectors voor deze specifieke harddisk dus dat wordt thuis maar even naar de dokter om te zien of de data nog te redden is.

Het einde van het programma kwam in zicht. We zijn toen op weg gegaan naar een positie een stuk verder noord en ook westelijk van waar we zaten en we verlieten dus het ijs. Een prachtige scenic route. Mijlen lang door een enorme graveyard van ijsbergen. Waar je ook keek, overal ijsbergen, groot, klein, rond, vierkant, hoekig je kunt het zo gek niet bedenken of het lag er.

Geen idee waarom er hier zoveel lagen maar waarschijnlijk aan een gebrek aan stromingen hopen ze zich hier op. Ook het zonlicht werkte mee en af en toe een walvis, dus het was een mooi schouwspel.

De dag erna waren er nog wel steeds wat ijsebergen maar niet meer zo veel en uiteindelijk op de mooring plek gekomen. Daar een diepzee verankering te water gelaten die uiteindelijk op 75 meter onder het oppervlakte zou moeten uitkomen. Maar wat bleek, nadat het zaakje te water was gelaten dreef de driver “keurig” aan het oppervlakte ipv op 75 meter. Foutje, even Apeldoorn bellen.

Men had geen reserve gewicht mee en de vraag was wat nu? Aangezien wij ons frame niet meer mee willen nemen (het heeft zijn dienst bewezen en kost te vel om terug te sturen) was het een optie dit als gewicht te gaan gebruiken. Maar helaas, bij het opnieuw aan boord halen van de spullen bleek er dusdanig veel schade te zijn opgelopen dat de heel zaak weer keurig in de kisten is opgeborgen en de missie is mislukt.

Hierna nog een diepe CTD gedaan en wij nog 3 keer met het frame gespeeld en een profiel binnengehaald en het zit erop!

Next way point Punta Arenas, 1700 en nog wat zeemijlen en dan: salades, goede koffie, verse groenten, fruit en een drankje, het is leuk en spannend om op cruise te gaan maar toch ook wel weer mooi om terug te komen!

Good bye Antarctica, 

Stem of voeg toe aan :