De laatste dagen in Kangerlussuaq heb ik me vooral beziggehouden met het wassen en inventariseren van de poolkleding. Ik had dat zelf aangeboden, want ik wilde niet ingezet worden bij weer slepen met zware spullen, maar dat heb ik geweten. Het wassen van het spul viel nog mee, en woensdag had ik ook nog tijd om naar het zwembad te gaan, maar de hele donderdag ben ik samen met Louise bezig geweest met het sorteren en tellen van een oneindige hoeveelheid kleding in twee zeecontainers. Gelukkig waren er geen muggen (lees verder…)

En nu zijn we weer terug in Kangerlussuaq.
Maandag hebben we zoveel mogelijk spullen opgeruimd. Zware transformators die wij ooit de Dome hebben binnengedragen moesten nu naar de science trench om te overwinteren. Gelukkig is de goederenlift door Sverrir aangepast, zodat deze nu wel meteen werkt als je hem nodig hebt. En dit moest natuurlijk ook allemaal gedocumenteerd (lees verder…)

Het  is nu maandag 11:30. Morgen om deze tijd is de Hercules onderweg om ons op te halen. Deze zal 3 pallets met vaten brandstof meenemen, zodat die alvast klaarstaan voor het volgend NEEM-seizoen.

We verwachten het vliegtuig om 13:30, en Dorthe hoopt (lees verder…)

Zo, nog twee dagen op NEEM, als er niets tegenzit, en deze dagen worden gebruikt om het kamp winterklaar te maken. Dorthe heeft een draaiplan gemaakt met ieders taken. Wij hebben gisteren de inventaristie van de garage afgemaakt (we hadden de planken met diverse loodgietersonderdelen voor het laatst bewaard en die kostten natuurlijk meer tijd dan alle keukenstellages bij elkaar. Ook hebben Bo & ik Dorthe geholpen met het bouwen van een pallet-pallet, d.w.z. een stapel vliegtuigpallets, waarop al het overtollige insnoermateriaal (kettingen, haken, netten, cargostraps) vastgesnoerd is, zodat het in één keer het vliegtuig in kan. Een zware klus, steeds als we hiermee moeten helpen staat er een harde koude wind. Maar jullie moeten niet denken dat wij het zware werk krijgen, nee, Bo & ik worden echt ontzien. Misschien (lees verder…)

Ik had nog niet geschreven over het boorgat van verleden jaar (80 m). Er viel ook niet veel te schrijven, want het gat was kwijt. De vlag die altijd bij belangrijke punten geplaatst wordt was verdwenen, en diverse pogingen om door met bamboestokken door de sneeuw te prikken en zo op de AWI-kisten die het gat beschermden, te stuiten, waren mislukt.

Maar Sverrir herinnerde zich maandag dat de boor precies 40m van een generator gestaan had (namelijk de lengte van de kabel), en is gerichter gaan zoeken er heeft zo het gat gevonden. Dus voor Bo & mij woensdag de mooie taak om het gat uit te graven en met een sensor aan een lange kabel de temperatuur over de hele diepte van het boorgat (lees verder…)

Oh ja, nu had ik nog niets geschreven over het vogeltje. Sneu hoor, vrijdag sneeuwde het behoorlijk, en ’s middags zag ik opeens een kleine dode vogel in de sneeuw. Op onze eerste avond zagen we een vogel vliegen, een meeuw of stormvogel, en toen zei iemand al “They come here to die”. Dan zijn ze verdwaald en dan zien ze het kamp, maar hier is natuurlijk niets voor vogels. Nu ja, meeuwen zouden (lees verder…)

Op de dag dat wij hier aankwamen, vrijdag 11 juli, was de Dome voor het eerst in gebruik, met de oude apparatuur in de keuken. Geen water, beperkt electra en internet. Daarvoor waren deze voorzieningen in één van de rode domes, die nu als slaaptent worden gebruikt. Boven, en de buitenkant waren nog helemaal niet klaar. Het is van spaanplaat, zoals nieuwbouw in LA, en moest helemaal beplakt/beniet worden met zwart latex, en de lijm was anders dan 12 jaar geleden bij NGRIP, waar ze ook al zoiets gedaan hebben. Er is veel te veel tijd van AIO’s en Post-doc’s in gaan zitten, ze hadden beter een profi kunnen inhuren om deze boel te construeren. Tijdens het werk aan de buitenkant was de uitkijkkoepel (lees verder…)

Maandag, na het diner hebben Bo & ik het laatste sneeuw/firnkerntje kunnen boren. Alleen boren, het processen doen we later. Om 23 uur bereikten we 9.24m diepte, dat geeft een overlap van meer dat twee meter met de main core. Dat moet voldoelde zijn om de metingen samen te voegen.

Gisteren is gevierd dat de Dome zo’n beetje af is. De ramen in de uitkijkkoepel zijn geplaatst, en dat hebben we daar met z’n vijftienen gevierd. Louise en Liz hadden een “girlie’s drink” gemaakt, een brouwsel van Kahlua, Bailey’s, Rum en Oreo’s (amerikaanse chocoladekoekjes), roomijs (uit NGRIP) en gecrushte firn. Het was een donkergrijs klonterig mengsel, ik heb nog nooit iets gedronken dat er zo vies uitzag, maar het smaakte goed. (lees verder…)

Gisteren behoorlijk brak begonnen, na een zaterdagavond die iets te lang doorging. Gelukkig had Dorthe een mooie klus tegen de kater. In één van de garages is de vloer helemaal stuk en gesmolten/herbevroren en dus spekglad. Toen de garage in gebruik genomen is, was de vloer mooi gelijk gemaakt en aan de zijkanten waren platen multiplex gelegd voor de opslag van spullen. Toen we het grootste deel van het vloeroppervlak leeggeruimd hadden, bleek dat de vloer bijna 20 cm lager geworden was. Het was de bedoeling dat wij dat zouden opvullen met verse sneeuw, maar het gaat om zo’n grote hoeveelheid dat er zware apparatuur voor moet worden ingezet. Sverrir zal met een rupsvoertuig grote hoeveelheden sneeuw naar binnen schuiven, en wij moeten dat dan zo glad mogelijk (lees verder…)

Tot nu toe vormde de Koreaan JiWoong samen met Australiër Mark en Fransman Olivier het “dreamteam”. Dit werd ingezet voor allerlei klussen, zoals het installeren van de goederenlift in de science trench, en dat ging steeds gepaard met veel gelach en gevloek in allerlei talen. Meestal was er één aan het werk, terwijl de anderen hem tegengestelde aanwijzingen gaven. Maar nu is er een nieuw Dreamteam: Liz, Bo & ik! (lees verder…)