Gisterenavond begon het sneeuwen, en later in de nacht werd het opeens heel warm, van -6 naar -0.8 in een half uur. Helaas, geen omstandigheden om een Hercules te laten landen op het ijs, en vooral niet geschikt om weer op te stijgen, dus na enig afwachten is vanochtend om 9 uur besloten te vlucht uit te stellen tot woensdag. Jammer, en niemand had nog zin om weer verder te gaan met processen. Bovendien van alles al ingepakt, en licht brak van laat naar bed. Niet eens veel gedronken, maar gediscussieerd met de dokter en de journalist over klimaatverandering. Zij waren allebei verbaasd dat alle aanwezigen het eens waren over dat de verhoogde broeikasgasconcentraties het gevolg zijn van menselijk handelen (gebruik fossiele brandstoffen), en over de effecten van die verhoogde concentraties op de temperatuur op aarde. Zij hadden echt het idee dat de wetenschappelijke wereld daar heel erg verdeeld over is. (lees verder…)

Zo, het zit er bijna op. Het vliegtuig zal dinsdag om 8 uur uit SFJ vertrekken, en is dan om 10:30 hier. Relaxed, dan hoeven we niet eens extra vroeg op. Gewoon zorgen dat de koffers, zakken en kisten klaar staan voor we gaan ontbijten, en zodra de bevestiging er is dat het vliegtuig inderdaad op weg is, gaan we een pallet met ijskerndozen bouwen. Ik hoop dat alles volgens plan gaat. Vandaag was het weer niet koud en helder zoals voorspeld, dus ik hoop dat ze er morgen ook niet naast zitten. We vertrekken met 19 man, sommigen zijn hier al twee maanden. Niet iedereen is klaar voor vertrek. Nu we net het Eemian ijs aan het boren en procesen zijn, zouden sommigen wel langer willen blijven. (lees verder…)

Zondagnacht, en eigenlijk moet ik naar bed. Maar ik ben lekker bezig foto’s op te zoeken op de server, en sommige van mijn eigen foto’s daar te plaatsen.

Glaasje port erbij. Het is lekker rustig hierboven in de Dome. Geen tafelvoetballende Fransozen voor de verandering. We hebben vanavond een mooie slechte film gezien, Whiteout, een Canadese productie die zich op Antarctica afspeelt. Dit soort film hoor je hier altijd te bekijken.
(lees verder…)

Het is vrijdag, alweer een week voorbij. De tijd vliegt, morgen weekeinde, en dan is alleen maandag nog een volle dag. Dan horen we ook hoe laat we dinsdag zullen vliegen. Deze week waren er twee vluchten, die hier in de vroege avond aankwamen, maar ze kunnen ook besluiten om heel vroeg uit Kanger te vertrekken, en dan zijn ze hier om een uur of negen ’s ochtends.
De helft van onze processing groep in de science trench is nieuw en ik ben de nieuwe Bo, al is het maar voor een week. Ik vertel iedereen wat-ie moet doen, en dat bevalt me wel. (lees verder…)

Vandaag, dinsdag zoals gepland, zijn ze vertrokken. Dertien mensen, waaronder Aimée, Bo, Todd, Tong, JP, en Martin, die direct doorgaat naar zijn volgende veldwerk.

Gisteren is naar aanleiding van de weersvoorspelling besloten dat de vlucht in de vroege avond zou zijn. Overdag zou het iets te warm zijn, en later werd mist voorspeld. Het was inderdaad een zonnige dag met maximaal -7˚C. Om 17:30 is de Hercules vertrokken uit Kanger, en voor achten zijn ze hier geland. Toen was het nog helemaal helder. Toen kwam inderdaad de mist opzetten, en we konden het vliegtuig niet eens zien opstijgen. Gelukkig lukte het in één keer, om 20:45. (lees verder…)

Na een warm en sneeuwrijk weekeinde wordt het nu eindelijk koud en zonnig. Nu ik dit tik (maandagavond) is het -10, maar voor morgennacht is er -22 voorspeld. Alles precies op tijd. Morgen komt het vliegtuig, het zal om 18 uur uit Kangerlussuaq vertrekken, en om 20:30 hier aankomen. Vol nieuwe mensen en vers eten. Mooi, want de yoghurt is nu echt op (en was al 12 dagen over de datum), en groente en fruit zijn er ook bijna niet meer.

Voor het vliegtuig arriveert, moeten we de ijssamples op een pallet zetten voor het transport. Dan gaat alles aan boord en mogen onze mensen instappen. Als alles volgens plan gaat zullen zij rond middernacht in SFJ aankomen, en dan moeten ze nog meehelpen met het plaatsen van de ijskerndozen in de vriezer. Maar dan hoeven ze morgen in elk geval niet in Kanger te eten. Hier is het veel beter! (lees verder…)

Het is zondagavond, en we hebben een druk weekeinde achter de rug.
Op vrijdag had dokter Simon weer iets: hij gaf een korte presentatie over hoe je mensen met (mogelijk) wervelletsel kunt immobiliseren en vervoeren op een “strap board”. Na zijn uitleg en het oefenen van het onderzoeken en omdraaien van een slachtoffer gingen we naar buiten, waar we met acht personen (kun je wel..) Bo hebben geïmmobiliseerd op een slee met vier spanbanden een een rol duct tape. (lees verder…)

Het processen gaat gestaag door. Elke dag lopen we iets in op de drillers. Donderdag hebben we gevierd dat we sample nummer 3800 geprocessed hebben. Aimée zag in het ECM-signaal een piek die Bo kon terugvinden in de ECM-data van NGRIP. De processingploeg begint nu wel moe te worden, en tijdens de lange lunchpauze hangen we meestal op de banken in de Dome, slapens of lezend. ’s Avonds is het niet veel beter, maar dan is er ook nog van alles te doen. Woensdag was er film. Donderdagavond gaf Bo een grappige Deense les, zodat wij voortaan woorden als “rød grød med fløde” goed kunnen uitspreken. Ik kan het niet eens fonetisch opschrijven, zulke gekke klanken zitten er in. Daarna sauna, want ik had al sinds zaterdag niet meer gedoucht. Lekker, er was nu niemand, en we hadden ook volop warm water om te douchen. Dat is ook nog een verhaal. JP benadrukt wel drie keer per week hoe zuinig we moeten zijn met energie en water. Maar sommige meiden hier (en mannen vast ook), die hebben echt het idee dat de waterton bij de sauna oneindig is. En ze maken hem halfleeg, en kiepen hem vervolgens vol met sneeuw. Vorige week moesten we ons douchen met water van 23˚C, in een ruimte waar het onder nul is. (lees verder…)

De tijd vliegt, en ook door de aanvankelijke vertraging zitten de drie weken die Aimée hier blijft er al bijna op. Als alles gewoon goed gaat vliegt zij volgende week dinsdag naar Kangerlussuaq. Ik blijf nog een week langer.

We hoeven de gemiste dagen dus niet in te halen, dat is al gedaan door de mensen die hier later vandaan gingen. Hoop dat dat voor ons niet het geval gaat zijn. (lees verder…)

Het is nog steeds warm. JP noemt het steeds tropisch, en daar zit wel wat in, de enige andere plek waar m’n bril besloeg als ik van binnen naar buiten ging was Singapore. Nu is het in de trench -20˚C (vannacht is de koeling aangezet, met ventilatoren wordt lucht uit een diepere firnlaag de trench in geblazen), en buiten -5˚C. (lees verder…)