Zo, het zit er bijna op. Het vliegtuig zal dinsdag om 8 uur uit SFJ vertrekken, en is dan om 10:30 hier. Relaxed, dan hoeven we niet eens extra vroeg op. Gewoon zorgen dat de koffers, zakken en kisten klaar staan voor we gaan ontbijten, en zodra de bevestiging er is dat het vliegtuig inderdaad op weg is, gaan we een pallet met ijskerndozen bouwen. Ik hoop dat alles volgens plan gaat. Vandaag was het weer niet koud en helder zoals voorspeld, dus ik hoop dat ze er morgen ook niet naast zitten. We vertrekken met 19 man, sommigen zijn hier al twee maanden. Niet iedereen is klaar voor vertrek. Nu we net het Eemian ijs aan het boren en procesen zijn, zouden sommigen wel langer willen blijven. (lees verder…)

Het processen gaat gestaag door. Elke dag lopen we iets in op de drillers. Donderdag hebben we gevierd dat we sample nummer 3800 geprocessed hebben. Aimée zag in het ECM-signaal een piek die Bo kon terugvinden in de ECM-data van NGRIP. De processingploeg begint nu wel moe te worden, en tijdens de lange lunchpauze hangen we meestal op de banken in de Dome, slapens of lezend. ’s Avonds is het niet veel beter, maar dan is er ook nog van alles te doen. Woensdag was er film. Donderdagavond gaf Bo een grappige Deense les, zodat wij voortaan woorden als “rød grød med fløde” goed kunnen uitspreken. Ik kan het niet eens fonetisch opschrijven, zulke gekke klanken zitten er in. Daarna sauna, want ik had al sinds zaterdag niet meer gedoucht. Lekker, er was nu niemand, en we hadden ook volop warm water om te douchen. Dat is ook nog een verhaal. JP benadrukt wel drie keer per week hoe zuinig we moeten zijn met energie en water. Maar sommige meiden hier (en mannen vast ook), die hebben echt het idee dat de waterton bij de sauna oneindig is. En ze maken hem halfleeg, en kiepen hem vervolgens vol met sneeuw. Vorige week moesten we ons douchen met water van 23˚C, in een ruimte waar het onder nul is. (lees verder…)

Het is nog steeds warm. JP noemt het steeds tropisch, en daar zit wel wat in, de enige andere plek waar m’n bril besloeg als ik van binnen naar buiten ging was Singapore. Nu is het in de trench -20˚C (vannacht is de koeling aangezet, met ventilatoren wordt lucht uit een diepere firnlaag de trench in geblazen), en buiten -5˚C. (lees verder…)

Na pas één dag in de trench was ik dinsdag de huismuis. Dat betekent dat ik de eettafels schoonmaak, de vloer aanveeg, de wastafels en wc’s schoonmaak, de was doe, en boven de boel een beetje opruim. Ook moet ik het vuilnis naar buiten brengen (m’n eerste snowmobile-ritjes van het seizoen), en de afwasser helpen. We hebben een professionele vaatwasmachine, die in enkele minuten een rek met vaat schoonspoelt, maar daarna moet dat nog wel afgedroogd en opgeruimd worden. Daar wordt dus ook iemand voor aangewezen, net als voor het sneeuwscheppen voor het drinkwater. Terwijl ik in de trench met allerlei gevaarlijke apparatuur werk, heb ik me vandaag verwond tijdens het opbergen van theedoeken, ik bleef met m’n nagel hangen in de houten plank en er is een splinter heel diep onder gegaan. Brrr. (lees verder…)

Kwart over acht, net na het eten. Ik zit op een gemakkelijke bank (Klippan) in de Dome, benen gestrekt, iTunes aan, lekker bijkomen van de eerste dag in de trench. Achter mij hebben mensen nog genoeg energie om te tafelvoetballen. Als je verliest zonder te scoren moet je naakt een rondje om de Dome rennen. Iemand anders begint buiten net met kiteskieën. Wat kan hier toch veel, het lijkt wel een vakantieoord. Hahaha.

Het was een enerverende dag. Ook een beetje droevig, want het vogeltje is vanmiddag gestorven. Het heeft de nacht en de ochtend binnen doorgebracht, daar zat het naast de verwarmingsbuizen en voor het raam. Het het heel warm, vanmiddag was het -3.6˚C. Vannacht niet geslapen want in de tent was het veel te warm. (lees verder…)

Gisteren om 12 uur zijn we geland op NEEM. De landing was heel langzaam, en het duurde tientallen cirkelbewegingen voordat we er waren, de piloten waren heel voorzichtig. Helaas veroorzaakte dit was wat misselijkheid bij sommige passagiers.

Het vertrek ging niet zo vlot, ik geloof dat er 6 pogingen nodig waren, en pas na drieën vertrok het vliegtuig, de terugkeerder inmiddels moe en hoengerig. (lees verder…)

Donderdag, 17:30, we vliegen boven NEEM, en dan blijkt er iets mis met één van de motoren. Daardoor kan er niet op het ijs geland worden en met drie motoren vliegen we terug. Wat een afknapper. Ook geen eten meegenomen, behalve wat er op het pallet staat natuurlijk.
En het begon zo goed. Om 14:15 vloog de andere C-130 naar Summit, wij stonden toen al klaar om aan boord van het tweede toestel te gaan. Het vliegtuig is behoorlijk leeg, één hoog pallet met voedsel enzo, en een lage met de persoonlijke bagage. Voldoende plek voor iedereen om ook de benen te strekken.
De crew was ook behoorlijk relaxed, en ik mocht in de cockpit tijdens het opstijgen. Echt gaaf. Je zit wel helemaal achter de piloten, en eigenlijk zie je niet eens zoveel, maar om daar gewoon bij te zitten is echt tof!!
Nu zijn we dus weer op weg naar SFJ. Jammer voor ons, maar ook voor de mensen die vandaag terug zouden gaan. Die hebben ook echt alles al ingepakt. Wij moeten straks het voedselpallet weer uit elkaar halen, want de vrieswaren beginnen vast al te ontdooien. Er weer ergens raar fast food eten. Vanmiddag nog geluncht bij de Thai, die ook burgers heeft.
En jammer voor Lars, hoewel die het met de teruggekeerde groep ook druk zou hebben gehad. Maar die krijgt hij morgen toch wel. (lees verder…)

Gisterenmiddag was er naast het wachten op nieuws over de C-130’s ook een klusje: een klein Amerikaans team dat met een TwinOtter vliegtuigje op diverse plekken ondiepe ijskernen had geboord, kwam aan op SFJ, en moest het ijs in onze vriezer bewaren voor het naar de VS wordt getransporteerd. Ze hadden maar liefst 21 grote dozen, van buiten al helemaal zacht van gemolten sneeuw. Ik neem aan dat de binnenkant wel goed geïsoleerd was. (lees verder…)

ijskernwerk

In dit filmpje is te zien hoe de ijskernen van het NEEM-project verwerkt worden. De stukken ijskern worden achter elkaar gelegd, met de top naar rechts. Dan worden de kern uitgemeten (lees verder…)

neem_kamp

En nu is hier eindelijk mijn wandeling door het NEEM-kamp te zien. Als ik volgend jaar weer mag, beloof ik dat ik beter m’n best zal doen. Inmiddels heb ik al een aantal tips gekregen om betere filmpjes te maken, die zullen dan goed van pas komen.