Op woensdag 30 juni, 16 uur konden we eindelijk aan boord van de Hercules.

Er was besloten om eerst naar Summit te vliegen, zodat daar bijgetankt kon worden, en alsnog de weersituatie in SFJ bekeken kon worden. De deur was al dicht, maar er was nog iets aan de hand. De kleine crewmember met het rode haar had ons al geteld, en daarna de loadmaster ook, en toen een senior crewmember uit de cockpit nog eens, en toen moesten we een presentielijst tekenen. Dit hoeft normaal nooit. Het bleek dat Sepp tijdens het wachten terug was gegaan naar de trench om nog wat te werken, of de nieuwe mensen te instrueren. Ja, en als je dan lekker aan het werk bent vliegt de tijd en vergeet je alles om je heen. (lees verder…)

Gisterenavond begon het sneeuwen, en later in de nacht werd het opeens heel warm, van -6 naar -0.8 in een half uur. Helaas, geen omstandigheden om een Hercules te laten landen op het ijs, en vooral niet geschikt om weer op te stijgen, dus na enig afwachten is vanochtend om 9 uur besloten te vlucht uit te stellen tot woensdag. Jammer, en niemand had nog zin om weer verder te gaan met processen. Bovendien van alles al ingepakt, en licht brak van laat naar bed. Niet eens veel gedronken, maar gediscussieerd met de dokter en de journalist over klimaatverandering. Zij waren allebei verbaasd dat alle aanwezigen het eens waren over dat de verhoogde broeikasgasconcentraties het gevolg zijn van menselijk handelen (gebruik fossiele brandstoffen), en over de effecten van die verhoogde concentraties op de temperatuur op aarde. Zij hadden echt het idee dat de wetenschappelijke wereld daar heel erg verdeeld over is. (lees verder…)

Zo, het zit er bijna op. Het vliegtuig zal dinsdag om 8 uur uit SFJ vertrekken, en is dan om 10:30 hier. Relaxed, dan hoeven we niet eens extra vroeg op. Gewoon zorgen dat de koffers, zakken en kisten klaar staan voor we gaan ontbijten, en zodra de bevestiging er is dat het vliegtuig inderdaad op weg is, gaan we een pallet met ijskerndozen bouwen. Ik hoop dat alles volgens plan gaat. Vandaag was het weer niet koud en helder zoals voorspeld, dus ik hoop dat ze er morgen ook niet naast zitten. We vertrekken met 19 man, sommigen zijn hier al twee maanden. Niet iedereen is klaar voor vertrek. Nu we net het Eemian ijs aan het boren en procesen zijn, zouden sommigen wel langer willen blijven. (lees verder…)

Zondagnacht, en eigenlijk moet ik naar bed. Maar ik ben lekker bezig foto’s op te zoeken op de server, en sommige van mijn eigen foto’s daar te plaatsen.

Glaasje port erbij. Het is lekker rustig hierboven in de Dome. Geen tafelvoetballende Fransozen voor de verandering. We hebben vanavond een mooie slechte film gezien, Whiteout, een Canadese productie die zich op Antarctica afspeelt. Dit soort film hoor je hier altijd te bekijken.
(lees verder…)

Na een warm en sneeuwrijk weekeinde wordt het nu eindelijk koud en zonnig. Nu ik dit tik (maandagavond) is het -10, maar voor morgennacht is er -22 voorspeld. Alles precies op tijd. Morgen komt het vliegtuig, het zal om 18 uur uit Kangerlussuaq vertrekken, en om 20:30 hier aankomen. Vol nieuwe mensen en vers eten. Mooi, want de yoghurt is nu echt op (en was al 12 dagen over de datum), en groente en fruit zijn er ook bijna niet meer.

Voor het vliegtuig arriveert, moeten we de ijssamples op een pallet zetten voor het transport. Dan gaat alles aan boord en mogen onze mensen instappen. Als alles volgens plan gaat zullen zij rond middernacht in SFJ aankomen, en dan moeten ze nog meehelpen met het plaatsen van de ijskerndozen in de vriezer. Maar dan hoeven ze morgen in elk geval niet in Kanger te eten. Hier is het veel beter! (lees verder…)

Dinsdagavond, na een slome dag in de Dome was het sauna-avond. Naast onze weatherport staat een soort garagetent, die is bijna leeg, behalve een set vliegtuigraketten, en pingpongtafel en de sauna. Drie keer per week wordt-ie opgestookt, dinsdag- en donderdagavond en zaterdagmiddag. Het lijkt misschien een overdreven voorziening, maar op die manier wordt de douche in de Dome veel minder gebruikt. Bij de sauna staat de douche die nog net in gebruik was toen ik hier in 2008 aankwam. Er staat een warmwatertank bij van 150L, en die moet door de gebruikers zelf met sneeuw gevuld worden. Op de foto staat onze dokter, die even terugkomt naar de Dome, om bier te halen voor in de sauna. (lees verder…)

Na pas één dag in de trench was ik dinsdag de huismuis. Dat betekent dat ik de eettafels schoonmaak, de vloer aanveeg, de wastafels en wc’s schoonmaak, de was doe, en boven de boel een beetje opruim. Ook moet ik het vuilnis naar buiten brengen (m’n eerste snowmobile-ritjes van het seizoen), en de afwasser helpen. We hebben een professionele vaatwasmachine, die in enkele minuten een rek met vaat schoonspoelt, maar daarna moet dat nog wel afgedroogd en opgeruimd worden. Daar wordt dus ook iemand voor aangewezen, net als voor het sneeuwscheppen voor het drinkwater. Terwijl ik in de trench met allerlei gevaarlijke apparatuur werk, heb ik me vandaag verwond tijdens het opbergen van theedoeken, ik bleef met m’n nagel hangen in de houten plank en er is een splinter heel diep onder gegaan. Brrr. (lees verder…)

Kwart over acht, net na het eten. Ik zit op een gemakkelijke bank (Klippan) in de Dome, benen gestrekt, iTunes aan, lekker bijkomen van de eerste dag in de trench. Achter mij hebben mensen nog genoeg energie om te tafelvoetballen. Als je verliest zonder te scoren moet je naakt een rondje om de Dome rennen. Iemand anders begint buiten net met kiteskieën. Wat kan hier toch veel, het lijkt wel een vakantieoord. Hahaha.

Het was een enerverende dag. Ook een beetje droevig, want het vogeltje is vanmiddag gestorven. Het heeft de nacht en de ochtend binnen doorgebracht, daar zat het naast de verwarmingsbuizen en voor het raam. Het het heel warm, vanmiddag was het -3.6˚C. Vannacht niet geslapen want in de tent was het veel te warm. (lees verder…)

Gisteren om 12 uur zijn we geland op NEEM. De landing was heel langzaam, en het duurde tientallen cirkelbewegingen voordat we er waren, de piloten waren heel voorzichtig. Helaas veroorzaakte dit was wat misselijkheid bij sommige passagiers.

Het vertrek ging niet zo vlot, ik geloof dat er 6 pogingen nodig waren, en pas na drieën vertrok het vliegtuig, de terugkeerder inmiddels moe en hoengerig. (lees verder…)

Gisterenavond werd bekend gemaakt dat de volgende poging om naar NEEM te vliegen zaterdag zou zijn. Dit was besloten omdat er eigenlijk (was gisteren ook niet) een goed functionerend back-up vliegtuig moet zijn bij een vlucht naar NEEM. Gisteren kwamen wij en de vlucht naar Summit tussen 20 en 21 uur aan, en veel later nog een derde toestel uit de VS, met meer crew en technici aan boord.

Vandaag bleven we dus in Kangerlussuaq. De hele groep ging wandelen, de meesten naar een berg achter het meer waar de Roklubben is, en de Japanner Jun en de Chinees met wie ik in de trench ga werken, Tong, gingen de berg achter het vliegveld op. Serieus lopen dus, ze hadden het over 6 to 8 hour hikes. Om te voorkomen dat het 12 to 14 hours wordt heb ik besloten om niet mee te gaan. In plaats daarvan heb ik house mouse gespeeld en heb ik gewassen. Voor mezelf was het een beetje noodzaak, want ik heb heel clever m’n meeste reservekleren  al op het vliegtuigpallet staan, er was immers nog zoveel ruimte in onze kist. Maar ik heb vriendelijk aangeboden ook voor anderen te wassen, en daar hebben vier mensen gebruik van gemaakt. (lees verder…)