Gisteren zijn we vroeg gearriveerd in Kanger, en nu zijn we aan het wachten op de vliegtuigen uit de VS. Er komen vanavond twee C-130 Herculestoestellen uit New York State met cargo, waaronder ons voedsel voor de komende vier weken, en ook een paar NEEM-collega’s.

Door slecht weer in de VS zijn deze vluchten vertraagd, en het is voor ons nog onduidelijk wat onze vooruitzichten zijn. Louise (de kok, dezelfde als twee jaat geleden) had gehoord dat het voedsel vanavond laat aankomt, maar terwijl we in de keuken van KISS met een groepje zitten te internetten kwam opeens een bekende binnen. Sanja, de analiste uit Tromsø, met wie ik vorig jaar wat stukjes Svalbard-ijs heb opgezocht en in stukjes gezaagd. Zij vertekt morgen naar Summit, en had gehoord dat het op NEEM slecht weer is. (lees verder…)

Het is dinsdagochtend en gedurende vier uur vliegen we met de tijd mee. We zijn om 9:40 vertrokken uit Kopenhagen, en komen ook rond die tijd aan in Kangerlussuaq. Nu hebben we net de oostkust van Groenland bereikt. (lees verder…)

Op donderdag 4 juni is het wel gelukt om naar NEEM te vliegen en 17 nieuwe mensen zijn veilig gearriveerd. Negen mensen zijn teruggevlogen naar Kangerlussuaq, en er zijn er nu 32 in het kamp.

Het was weer een bewolkte dag, met af en toe zware sneeuwval. Als het helemaal bewolkt is, moet het wolkendek tenminste 2000 voet boven het oppervlak hangen, anders kunnen de piloten niet het verschil zien tussen de wolken en de sneeuw. ’s Ochtends is met een weerballon de hoogte van de wolken gemeten en het bleek 2300 voet te zijn. Daarop is besloten om het vliegtuig te laten komen. (lees verder…)

zaterdag

Nu zal ik eindelijk een tipje van de sluier oplichten omtrent de zaterdagen. Louise, de kok, had elke zaterdag vrij, en dan zorgden vrijwilligers voor het diner. Dat was altijd goed en lekker, en vaak was er nog iets speciaals, een verjaardag of een (lees verder…)

neem_kamp

En nu is hier eindelijk mijn wandeling door het NEEM-kamp te zien. Als ik volgend jaar weer mag, beloof ik dat ik beter m’n best zal doen. Inmiddels heb ik al een aantal tips gekregen om betere filmpjes te maken, die zullen dan goed van pas komen.

En nu zijn we weer terug in Kangerlussuaq.
Maandag hebben we zoveel mogelijk spullen opgeruimd. Zware transformators die wij ooit de Dome hebben binnengedragen moesten nu naar de science trench om te overwinteren. Gelukkig is de goederenlift door Sverrir aangepast, zodat deze nu wel meteen werkt als je hem nodig hebt. En dit moest natuurlijk ook allemaal gedocumenteerd (lees verder…)

Het  is nu maandag 11:30. Morgen om deze tijd is de Hercules onderweg om ons op te halen. Deze zal 3 pallets met vaten brandstof meenemen, zodat die alvast klaarstaan voor het volgend NEEM-seizoen.

We verwachten het vliegtuig om 13:30, en Dorthe hoopt (lees verder…)

Zo, nog twee dagen op NEEM, als er niets tegenzit, en deze dagen worden gebruikt om het kamp winterklaar te maken. Dorthe heeft een draaiplan gemaakt met ieders taken. Wij hebben gisteren de inventaristie van de garage afgemaakt (we hadden de planken met diverse loodgietersonderdelen voor het laatst bewaard en die kostten natuurlijk meer tijd dan alle keukenstellages bij elkaar. Ook hebben Bo & ik Dorthe geholpen met het bouwen van een pallet-pallet, d.w.z. een stapel vliegtuigpallets, waarop al het overtollige insnoermateriaal (kettingen, haken, netten, cargostraps) vastgesnoerd is, zodat het in één keer het vliegtuig in kan. Een zware klus, steeds als we hiermee moeten helpen staat er een harde koude wind. Maar jullie moeten niet denken dat wij het zware werk krijgen, nee, Bo & ik worden echt ontzien. Misschien (lees verder…)

Ik had nog niet geschreven over het boorgat van verleden jaar (80 m). Er viel ook niet veel te schrijven, want het gat was kwijt. De vlag die altijd bij belangrijke punten geplaatst wordt was verdwenen, en diverse pogingen om door met bamboestokken door de sneeuw te prikken en zo op de AWI-kisten die het gat beschermden, te stuiten, waren mislukt.

Maar Sverrir herinnerde zich maandag dat de boor precies 40m van een generator gestaan had (namelijk de lengte van de kabel), en is gerichter gaan zoeken er heeft zo het gat gevonden. Dus voor Bo & mij woensdag de mooie taak om het gat uit te graven en met een sensor aan een lange kabel de temperatuur over de hele diepte van het boorgat (lees verder…)

Op de dag dat wij hier aankwamen, vrijdag 11 juli, was de Dome voor het eerst in gebruik, met de oude apparatuur in de keuken. Geen water, beperkt electra en internet. Daarvoor waren deze voorzieningen in één van de rode domes, die nu als slaaptent worden gebruikt. Boven, en de buitenkant waren nog helemaal niet klaar. Het is van spaanplaat, zoals nieuwbouw in LA, en moest helemaal beplakt/beniet worden met zwart latex, en de lijm was anders dan 12 jaar geleden bij NGRIP, waar ze ook al zoiets gedaan hebben. Er is veel te veel tijd van AIO’s en Post-doc’s in gaan zitten, ze hadden beter een profi kunnen inhuren om deze boel te construeren. Tijdens het werk aan de buitenkant was de uitkijkkoepel (lees verder…)