Het is woensdagmiddag 14:30. Het vliegtuig is om 12:15 geland, nadat het met een uur vertraging uit SFJ was vertrokken. Het laden van onze cargo (incl. een ijskernpallet van ruim 2000 kg) ging normaal, en was om 13 uur klaar. Tegen die tijd waren we ook wel klaar met het begroeten van de nieuwkomers (o.a. Dorthe, Gerko, Fernando, Docter Lizzie, Tim) en het afscheid nemen van de achterblijvers. Maar er gebeurde maar niets en we begonnen het langzaam koud te krijgen. Uiteindelijk gingen we om 13:45 maar terug naar de Dome, waar de lunch voor de nieuwkomers en achterblijvers klaar stond. Er was gelukkig genoeg.

(lees verder…)

Gisterenavond begon het sneeuwen, en later in de nacht werd het opeens heel warm, van -6 naar -0.8 in een half uur. Helaas, geen omstandigheden om een Hercules te laten landen op het ijs, en vooral niet geschikt om weer op te stijgen, dus na enig afwachten is vanochtend om 9 uur besloten te vlucht uit te stellen tot woensdag. Jammer, en niemand had nog zin om weer verder te gaan met processen. Bovendien van alles al ingepakt, en licht brak van laat naar bed. Niet eens veel gedronken, maar gediscussieerd met de dokter en de journalist over klimaatverandering. Zij waren allebei verbaasd dat alle aanwezigen het eens waren over dat de verhoogde broeikasgasconcentraties het gevolg zijn van menselijk handelen (gebruik fossiele brandstoffen), en over de effecten van die verhoogde concentraties op de temperatuur op aarde. Zij hadden echt het idee dat de wetenschappelijke wereld daar heel erg verdeeld over is. (lees verder…)

Het is vrijdag, alweer een week voorbij. De tijd vliegt, morgen weekeinde, en dan is alleen maandag nog een volle dag. Dan horen we ook hoe laat we dinsdag zullen vliegen. Deze week waren er twee vluchten, die hier in de vroege avond aankwamen, maar ze kunnen ook besluiten om heel vroeg uit Kanger te vertrekken, en dan zijn ze hier om een uur of negen ’s ochtends.
De helft van onze processing groep in de science trench is nieuw en ik ben de nieuwe Bo, al is het maar voor een week. Ik vertel iedereen wat-ie moet doen, en dat bevalt me wel. (lees verder…)

De tijd vliegt, en ook door de aanvankelijke vertraging zitten de drie weken die Aimée hier blijft er al bijna op. Als alles gewoon goed gaat vliegt zij volgende week dinsdag naar Kangerlussuaq. Ik blijf nog een week langer.

We hoeven de gemiste dagen dus niet in te halen, dat is al gedaan door de mensen die hier later vandaan gingen. Hoop dat dat voor ons niet het geval gaat zijn. (lees verder…)

Ik zal nog wat meer informatie geven over onze mooie ijskern. (Nr 11 in de wereld!) De leeftijd van het ijs op 2000 m diepte is ongeveer 70.000 jaar. Het doel van NEEM is het vinden van ijs uit het vorige interglaciaal, het Eemiain. Dat is ongeveer 120.000 jaar geleden. Hoe dieper in de ijskap, hoe meer de lagen samengedrukt zijn, dus de verwachting is dat we op 2200 meter het eerste ijs uit het interglaciaal aantreffen. Op dit moment wordt er ongeveer 20 meter per dag geboord, dus binnen twee weken zou dit bereikt moeten worden. We processen meer dan 20 meter per dag, dus het zou allemaal moeten gebeuren voordat ik wegga. (lees verder…)

Gisteren om 12 uur zijn we geland op NEEM. De landing was heel langzaam, en het duurde tientallen cirkelbewegingen voordat we er waren, de piloten waren heel voorzichtig. Helaas veroorzaakte dit was wat misselijkheid bij sommige passagiers.

Het vertrek ging niet zo vlot, ik geloof dat er 6 pogingen nodig waren, en pas na drieën vertrok het vliegtuig, de terugkeerder inmiddels moe en hoengerig. (lees verder…)

NEEM 2010 is al meer dan een maand bezig. Aanvankelijk met wat vertraging door het vulkaanas-vliegverbod, maar eind april zijn de eerste mannen en vrouwen naar NEEM gevlogen om het kamp te openen. Begin mei was alles klaar voor de eerste groep technici en wetenschappers. Inmiddels werkt de boor weer, hoewel nog niet optimaal. Er is een nieuwe ijskernopslag uitgezaagd en er zijn nu geloof ik drie warme labs in de science trench. (lees verder…)

zaterdag

Nu zal ik eindelijk een tipje van de sluier oplichten omtrent de zaterdagen. Louise, de kok, had elke zaterdag vrij, en dan zorgden vrijwilligers voor het diner. Dat was altijd goed en lekker, en vaak was er nog iets speciaals, een verjaardag of een (lees verder…)

ijskernwerk

In dit filmpje is te zien hoe de ijskernen van het NEEM-project verwerkt worden. De stukken ijskern worden achter elkaar gelegd, met de top naar rechts. Dan worden de kern uitgemeten (lees verder…)

neem_kamp

En nu is hier eindelijk mijn wandeling door het NEEM-kamp te zien. Als ik volgend jaar weer mag, beloof ik dat ik beter m’n best zal doen. Inmiddels heb ik al een aantal tips gekregen om betere filmpjes te maken, die zullen dan goed van pas komen.