Op woensdag 30 juni, 16 uur konden we eindelijk aan boord van de Hercules.

Er was besloten om eerst naar Summit te vliegen, zodat daar bijgetankt kon worden, en alsnog de weersituatie in SFJ bekeken kon worden. De deur was al dicht, maar er was nog iets aan de hand. De kleine crewmember met het rode haar had ons al geteld, en daarna de loadmaster ook, en toen een senior crewmember uit de cockpit nog eens, en toen moesten we een presentielijst tekenen. Dit hoeft normaal nooit. Het bleek dat Sepp tijdens het wachten terug was gegaan naar de trench om nog wat te werken, of de nieuwe mensen te instrueren. Ja, en als je dan lekker aan het werk bent vliegt de tijd en vergeet je alles om je heen. (lees verder…)

Het is woensdagmiddag 14:30. Het vliegtuig is om 12:15 geland, nadat het met een uur vertraging uit SFJ was vertrokken. Het laden van onze cargo (incl. een ijskernpallet van ruim 2000 kg) ging normaal, en was om 13 uur klaar. Tegen die tijd waren we ook wel klaar met het begroeten van de nieuwkomers (o.a. Dorthe, Gerko, Fernando, Docter Lizzie, Tim) en het afscheid nemen van de achterblijvers. Maar er gebeurde maar niets en we begonnen het langzaam koud te krijgen. Uiteindelijk gingen we om 13:45 maar terug naar de Dome, waar de lunch voor de nieuwkomers en achterblijvers klaar stond. Er was gelukkig genoeg.

(lees verder…)

Gisterenavond begon het sneeuwen, en later in de nacht werd het opeens heel warm, van -6 naar -0.8 in een half uur. Helaas, geen omstandigheden om een Hercules te laten landen op het ijs, en vooral niet geschikt om weer op te stijgen, dus na enig afwachten is vanochtend om 9 uur besloten te vlucht uit te stellen tot woensdag. Jammer, en niemand had nog zin om weer verder te gaan met processen. Bovendien van alles al ingepakt, en licht brak van laat naar bed. Niet eens veel gedronken, maar gediscussieerd met de dokter en de journalist over klimaatverandering. Zij waren allebei verbaasd dat alle aanwezigen het eens waren over dat de verhoogde broeikasgasconcentraties het gevolg zijn van menselijk handelen (gebruik fossiele brandstoffen), en over de effecten van die verhoogde concentraties op de temperatuur op aarde. Zij hadden echt het idee dat de wetenschappelijke wereld daar heel erg verdeeld over is. (lees verder…)

Het processen gaat gestaag door. Elke dag lopen we iets in op de drillers. Donderdag hebben we gevierd dat we sample nummer 3800 geprocessed hebben. Aimée zag in het ECM-signaal een piek die Bo kon terugvinden in de ECM-data van NGRIP. De processingploeg begint nu wel moe te worden, en tijdens de lange lunchpauze hangen we meestal op de banken in de Dome, slapens of lezend. ’s Avonds is het niet veel beter, maar dan is er ook nog van alles te doen. Woensdag was er film. Donderdagavond gaf Bo een grappige Deense les, zodat wij voortaan woorden als “rød grød med fløde” goed kunnen uitspreken. Ik kan het niet eens fonetisch opschrijven, zulke gekke klanken zitten er in. Daarna sauna, want ik had al sinds zaterdag niet meer gedoucht. Lekker, er was nu niemand, en we hadden ook volop warm water om te douchen. Dat is ook nog een verhaal. JP benadrukt wel drie keer per week hoe zuinig we moeten zijn met energie en water. Maar sommige meiden hier (en mannen vast ook), die hebben echt het idee dat de waterton bij de sauna oneindig is. En ze maken hem halfleeg, en kiepen hem vervolgens vol met sneeuw. Vorige week moesten we ons douchen met water van 23˚C, in een ruimte waar het onder nul is. (lees verder…)

Om 7:15 gaat m’n wekker app. Dat bedacht ik vorige week in Kanger, dat ik geen wekker bij me had, maar dan is daar gelukkig altijd de iPod. Ik heb een handige wekker app gedownload, en ik wordt nu wakker met “Werner Herzog Gets Shot” van Get Well Soon. Dan check ik meteen of ik al e-mail heb, of een reactie op dit blog (die kan ik dus ook in bed op m’n iPod lezen, joehoe!, maar ik kan er zelf niet op reageren), in NL is het immers 11:15 dan, en in theorie zou iemand mij een nieuwsupdate hebben kunnen sturen. Al vraag ik me af of we het wel willen weten, de ellende van de verkiezingen en van Joran van der Sloot. Misschien liever niet, maar hoe gaat het toch met het Nederlands Elftal? Is er al een schandaal? Het is heel erg, maar er is hier zelfs geen speelschema - waarom hebben we dat niet meegenomen? Wel leuk dat ik met o.a. een stel Denen en een Japanner werk. En de Chinees wil alles weten en heeft allerlei Chinese voetbaltijdschriften gelezen. (lees verder…)

Ik zal nog wat meer informatie geven over onze mooie ijskern. (Nr 11 in de wereld!) De leeftijd van het ijs op 2000 m diepte is ongeveer 70.000 jaar. Het doel van NEEM is het vinden van ijs uit het vorige interglaciaal, het Eemiain. Dat is ongeveer 120.000 jaar geleden. Hoe dieper in de ijskap, hoe meer de lagen samengedrukt zijn, dus de verwachting is dat we op 2200 meter het eerste ijs uit het interglaciaal aantreffen. Op dit moment wordt er ongeveer 20 meter per dag geboord, dus binnen twee weken zou dit bereikt moeten worden. We processen meer dan 20 meter per dag, dus het zou allemaal moeten gebeuren voordat ik wegga. (lees verder…)

Dinsdagavond, na een slome dag in de Dome was het sauna-avond. Naast onze weatherport staat een soort garagetent, die is bijna leeg, behalve een set vliegtuigraketten, en pingpongtafel en de sauna. Drie keer per week wordt-ie opgestookt, dinsdag- en donderdagavond en zaterdagmiddag. Het lijkt misschien een overdreven voorziening, maar op die manier wordt de douche in de Dome veel minder gebruikt. Bij de sauna staat de douche die nog net in gebruik was toen ik hier in 2008 aankwam. Er staat een warmwatertank bij van 150L, en die moet door de gebruikers zelf met sneeuw gevuld worden. Op de foto staat onze dokter, die even terugkomt naar de Dome, om bier te halen voor in de sauna. (lees verder…)

Gisteren om 12 uur zijn we geland op NEEM. De landing was heel langzaam, en het duurde tientallen cirkelbewegingen voordat we er waren, de piloten waren heel voorzichtig. Helaas veroorzaakte dit was wat misselijkheid bij sommige passagiers.

Het vertrek ging niet zo vlot, ik geloof dat er 6 pogingen nodig waren, en pas na drieën vertrok het vliegtuig, de terugkeerder inmiddels moe en hoengerig. (lees verder…)

Het is zondagochtend, over een half uur verzamelen we, en het vertek is gepland voor 9 uur. Hopen dat vandaag alles goed gaat. Er staan drie Herculessen, dus ze kunnen de beste voor ons uitkiezen. Hoop wel dat de crew een beetje fris is, die hadden ook zaterdagavond. Die bij ons was niet erg schokkend, de hele zaterdag niet. Eerst uitslapen, dan ontbijten, boodschappen, lunch, kaartspelletje. (lees verder…)

Donderdag, 17:30, we vliegen boven NEEM, en dan blijkt er iets mis met één van de motoren. Daardoor kan er niet op het ijs geland worden en met drie motoren vliegen we terug. Wat een afknapper. Ook geen eten meegenomen, behalve wat er op het pallet staat natuurlijk.
En het begon zo goed. Om 14:15 vloog de andere C-130 naar Summit, wij stonden toen al klaar om aan boord van het tweede toestel te gaan. Het vliegtuig is behoorlijk leeg, één hoog pallet met voedsel enzo, en een lage met de persoonlijke bagage. Voldoende plek voor iedereen om ook de benen te strekken.
De crew was ook behoorlijk relaxed, en ik mocht in de cockpit tijdens het opstijgen. Echt gaaf. Je zit wel helemaal achter de piloten, en eigenlijk zie je niet eens zoveel, maar om daar gewoon bij te zitten is echt tof!!
Nu zijn we dus weer op weg naar SFJ. Jammer voor ons, maar ook voor de mensen die vandaag terug zouden gaan. Die hebben ook echt alles al ingepakt. Wij moeten straks het voedselpallet weer uit elkaar halen, want de vrieswaren beginnen vast al te ontdooien. Er weer ergens raar fast food eten. Vanmiddag nog geluncht bij de Thai, die ook burgers heeft.
En jammer voor Lars, hoewel die het met de teruggekeerde groep ook druk zou hebben gehad. Maar die krijgt hij morgen toch wel. (lees verder…)