Zondag hebben we naar “The Day After Tomorrow” gekeken. Met een groep glaciologen is dat zeker zo vermakelijk als destijds in 2004 met een groepje oceanografen. Gisteren, maandag, de eerste mijlpaal bereikt: ook de Zwitsers zijn klaar met hun luchtsamples en hoeven dus niet dieper te boren. ’s Ochtends hebben ze nog 5 meter ijs opgeboord. Na het boren stoppen ze een soort ballon van wel 3 meter lang in het gat en blazen die op, zodat het gat afgesloten wordt. Daarna proberen ze lucht op te pompen vanonder die ballon. Als er niks (meer) komt verplaatsen ze de ballon een stukje naar boven en proberen het opnieuw. Op die manier kunnen er ook nog luchtmonsters genomen worden uit firnlagen die door smeltlagen eigenlijk al afgesloten zijn van de buitenlucht, maar die zich nog wel boven de pore-close off bevinden. Op ongeveer 79 (lees verder…)

Het routinewerk is begonnen. De twee firn gas teams hebben nu allebei ruim 50 meter diep geboord en wij hebben inmiddels ruim 5000 samples ingepakt. We krijgen de kern steeds in stukken ruim een meter. We hebben een vaste routine, Valerie inspecteert de ijskern (carotte in het Frans! Haha!), lijnt hem op met het eind van de vorige en meet hem op, ik noteer dit in de computer, en dan zagen we het stuk voor de isotoopsamples er af. Het grote deel van de kern gaat naar Bo, in porties van 1.65m, en hij doet de geleidbaarheidsmeting (ECM). In de tussentijd (lees verder…)

Gisteren is het echte ijsprocessen begonnen, in de science trench. Tot gisteren werden de boorgaten geboord met de handboor, maar het ruimen van het diepe boorgat is nu klaar, en de boor die daarvoor werd gebruikt, kan nu worden ingezet voor het boren van de twee firn gas-gaten. Tot ongeveer 5 meter diepte zagen we de sneeuw/firn kern in stukjes van 2.5 cm, maar dieper is de firn zo stevig dat we een klein stukje in de lengte van de kern afzagen, en dat kleine stukje gebuiken we dan voor de isotoopsamples. De grote stukken kern worden daarna netjes achter elkaar gelegd, en nadat het oppervlak met een microtoom (scherp mes) is gladgemaakt kan er een geleidbaarheidsmeting (lees verder…)

Ik heb vandaag keukendienst. Leuk, lekker binnen en gezellig met Louise. Louise is een bijzondere verschijning in het kamp, ze is de jongste, zaterdag 22 geworden, blond, slank, knap en steeds elegant gekleed. Ze is voedingsdeskundige en had hiervoor nog nooit voor grote groepen gekookt. Ze vertelde dat ze in het begin echte berekeningen gemaakt heeft van de benodigde calorieën, die verdeeld in de verschillende groepen (vetten, koolhydraten, enz), en zo heeft bepaald hoeveel er nodig is om de groep te voeden. De methode werkt zeker, want we komen niets tekort.

Om 13 uur moet de lunch klaarstaan voor 32 (lees verder…)