Walrussen op Moffen

Zul je altijd zien. Denk je es een ochtend lekker uit te slapen, gaat het alarm. Jaajaa dacht ik eerst nog. Ik weet wel dat ik te laat ben voor ‘t ochtendmaal. En nounou, die bel hoeft daar toch niet twee keer voor geluid te worden. Dus sloot ik - ietwat chagrijnig - weer de ogen. Tot de stem van de stuurman door de luidspreker schalde: ‘We zijn nu dichtbij het eiland Moffen, waar een kolonie walrussen huist. Iedereen is welkom op de brug of op het dek om ze te bekijken.’Hop het bed uit (BLAST m’n hoofd, dat verdomde lage plafond ook), spijkerbroek aan, bh’tje onder m’n shirt, fleece-jackie eroverheen, het bespotte - doch kekke - H&M-jasje aan, sjaal om, muts op en naar buiten. En daar lagen ze. Heel ver weg, maar door de verrekijker goed zichtbaar. Dichterbij mochten we niet komen. De walrussen zijn beschermde beesten. Dus een foto zat ‘r niet in met die nauwelijks zoomende camera van mij. Maar een filmpje, dat ging wel. Erg scherp is ‘t niet, maar tis een bewijs. Wij hebben ze gezien. Walrussen. Fet.

Stem of voeg toe aan :