De eerste dagen heb ik het dorp verkend en kennis gemaakt met wat mensen. Buiten het dorp ben ik niet maar geweest. Er is altijd wel een risico dat je een ijsbeer tegen het lijf loopt, en die zijn niet zo lief en schattig als het soms lijkt op tv. Zo’n enorm dier wil je niet tegenkomen zonder geweer, en die had ik niet. Laat staan dat ik met ermee om kan gaan. Voor het kennismaken met een toch wel opvallend persoon hoefde ik het guesthouse nog niet eens uit. (lees verder…)

Voor de afwisseling verliep de reis van Reykjavik naar Itt zonder problemen. In het vliegtuig naar Constable Point zat ik naast een Groenlandse vrouw, die ondanks haar kater goed gezelschap was en me meteen wat Groenlandse woorden leerde.
Constable Point was mijn eerste fysieke kennismaking met Groenland, en dat was behoorlijk indrukwekkend.

(lees verder…)

Puffin

De reis begon op Rotterdam Airport, en daar bleek onmiddellijk dat het geen vlekkeloze reis ging worden. Vertraging. Minimaal een halfuur, werd er gezegd. De vlucht naar Reykjavik was gepland om 22.40, maar zou hoe dan ook niet eerder vertrekken dan 23.10. Uiteindelijk zaten we iets voor middernacht in het vliegtuig. En de verbazing was groot, toen het vliegtuig even later weer terugkeerde naar de vertrekhal. (lees verder…)

Tja. De internetverbinding in Itt was niet bepaald om over naar huis te schrijven. Vandaar de radiostilte. Maar, niet getreurd, mijn avonturen zijn vertraagd vast ook nog wel leuk.
(Vertraging leek sowieso wel het thema van de reis, dus dat past mooi in het plaatje.)

(lees verder…)

Morgenavond stap ik in het vliegtuig naar IJsland, dus ik ben nu bezig om alles in m’n backpack te proppen. Van een voicerecorder tot wandelschoenen en van kaplaarzen tot een leesboek. Een boek uitkiezen om mee te nemen is nog niet zo makkelijk. Het moet dik zijn, leuk, maar ook zo licht mogelijk. De nieuwe Elizabeth George was eigenlijk de favoriet, maar die weegt 1052 gram… Dan toch maar ‘De Kathedraal van de Zee’, die weegt maar 451 gram. (lees verder…)

Voor de aanleiding van deze blog moeten we een hele tijd terug, namelijk naar de jaren 1973, 1974 en 1975. Ko de Korte was toen meerdere periodes in Scoresby Sund, een fjordencomplex in Oost-Groenland, om onderzoek te doen naar vogels. Naast dit veldwerk maakte hij ook prachtige portretten van de inwoners van het dorpje daar, Ittoqqortoormiit genaamd. (lees verder…)