De Petsjka is een essentieel onderdeel van je onderkomen in de Siberische tundra. Het is een ijzeren doosje waar net een paar blokken brandhout in passen, met een schoorsteen. Er zijn ook wat grotere, luxere uitvoeringen. De petsjka verwarmt je hut, je vis wordt erop gebakken, pasta of gretski gekookt, plus het belangrijkste onderdeel van de Russische maaltijd: thee.

Als je over de tundra reist en je komt ergens op bezoek, moet de oudste van het gezelschap een offer aan het vuur brengen. Aangezien ik vaak de oudste ben is me die eer al een paar keer te beurt gevallen. Het offer bestaat uit een stukje brood, en een glaasje wodka. Dat lustte het vuur wel, zoals je op bijgaande video kunt zien. Het is een goed Russisch vuurtje.

Deze gelegenheid was in het huisje van een visser, waar we vaak aanleggen als we per boot onderweg zijn vanaf Chokurdagh, waar het dichtsbijzijnde vliegveld is, naar onze onderzoekslocatie. Om er stroganina te eten - dunne plakjes bevroren rauwe vis (’chir’, een soort witvis) met brood. Met een uitje en wat zout erbij een lekkernij, waar onze haring een zware concurrent aan heeft.

Overigens is de eerbied voor de warmte van het vuur wel begrijpelijk in de Siberische tundra. Maar hoe kom je aan hout voor je vuur in de tundra, waar geen boom groeit? Eigenlijk is dat eenvoudig. Je vist het gewoon uit de rivier, alles wat je hier hebt komt uit de rivier - je ontbijt, lunch, avondeten - en je brandhout. Alle grote Siberische rivieren komen uit het zuiden, en stromen door de uitgestrekte taiga, waar bomen genoeg staan. Langs de rivieroever vallen altijd wel bomen in het water en die komen dan uiteindelijk in de tundra terecht. Het enige wat je hoeft te doen is ze uit het water vissen.