De rivier werkt niet mee; op naar Plan B.
Het is de bedoeling om dit jaar met een nieuw eddy covariantiesysteem op de riviervlakte de methaan-emissie te meten. Wat eddy covariantie is heb ik al eerder uitgelegd, in het kort is het een methode uit de meteorologie om te meten hoeveel gas er uit de bodem en planten komt (zoals methaan en waterdamp) of erdoor wordt opgenomen (zoals koolzuurgas). (lees verder…)
reageer!Sneaky sneeuwhoen
We zijn dit jaar zeker twee weken vroeger op de tundra aangekomen dan andere jaren. Als we aan komen vliegen blijkt er op de meren nog ijs te liggen. De rivier staat hoog; er is veel sneeuw geweest deze winter. Dat geeft ook veel smeltwater, waardoor de riviervlakte overstroomd is. Op hellingen liggen nog veel plekken met sneeuw. (lees verder…)
reageer!Een stopcontact in de tundra
Voor onze meetapparatuur heb je stroom nodig, maar in de tundra zitten geen stopcontacten. Een grote slokop is het methaan eddy correlatie systeem. Eddy correlatie is een manier om te meten hoveel methaan er over een groter gebied uit de grond komt. Het maakt gebruik van wervelingen (eddies) in de lucht. Je meet die luchtbewegingen door met heel hoge frequentie (10 x per seconde) de windsnelheid in horizontale en verticale richting te meten. Tegelijk meet je de concentratie van het gas waarin je geinteresseerd bent. Daaruit kun je dan berekenen hoeveel gas er over een bepaald oppervlak in een bepaalde tijd uit de bodem komt - de flux. (lees verder…)
reageer!Techniek en onmisbare assistentie
instruction_windgenerator1
Veel universitaire bestuurders lijken technici en laboranten maar een vervelend bijverschijnsel te vinden. Die mannen in blauwe en witte jassen kosten geld, zijn niet academisch opgeleid en voor een bestuurder is het niet duidelijk wat ze doen. Van een beleidsmedewerker begrijpen ze dat beter, dus die lopen in alle soorten en maten rond op de universiteit. (lees verder…)
Climategate: De kleren van de keizer
Het was met de nodige scepsis dat ik zes jaar geleden met het onderzoek hier begon. Ik hou niet van paniekverhalen. Maar de vraag of ik in de laatste paar weken klimaatverandering in actie heb gezien op de toendra, blijft zich opdringen. Ik voel boosheid als ik overdenk wat ik nu gezien heb, en me de chicanes van politieke belangengroepen van de laatste tijd herinner. Misschien is het tijd om (heel onwetenschappelijk) dat gevoel maar eens de ruimte te geven. Ga maar na:
2 reactiesMet een harde noordenwind naar huis
Of je weer weg kunt uit Kytalyk, is erg afhankelijk van het weer. Op het stukje Indigirka dat je passeert, kan het namelijk flink spoken. Als de noordenwind tegen de stroomrichting in blaast ontstaan er hoge golven die lelijke dingen kunnen doen met kleine speedbootjes. Ongemakkelijk, als je ook het vliegtuig moet halen. (lees verder…)
reageer!De buurman en de wolf
We hebben hier twee honden van Tanja rondlopen, Mucha en Bibi. Siberische honden worden geacht zelf hun kostje bij elkaar te scharrelen. Bij een van de eerdere veldwerken hadden we een hondje, Nora, die bijzonder handig opvliegende sneeuwhoenders uit de lucht kon happen. Bibi en Mucha zijn wat luier en scharrelen bij voorkeur bij het huis rond. (lees verder…)
reageer!Siberia on a shoestring
Even klagen. Soms heb ik het gevoel dat we vooral bezig zijn om ongewenste kennis te verzamelen. Ondanks alle mooie verhalen over het belang van onderzoek naar ‘climate change’ en ’sustainability’, bekruipt me hier op de tundra vaak het gevoel dat dat niet gewaardeerd wordt. (lees verder…)
1 reactieSmeltende permafrost en methaanbellen
Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan een dooimeer. Dooimeren ontstaan door smelten van permafrost op een schaal van een honderden meters. Dit dooimeer vreet zich een weg in de ‘yedoma’ afzettingen, die grotendeels uit ijs bestaan en ook veel organische stof bevatten. Uit deze dooimeren kan veel methaan komen. We overwegen er volgend jaar de methaanuitstoot te gaan meten. (lees verder…)
3 reactiesEten en wat dies meer zij
We koken niet zelf, dat doet Alja. Die woont gedurende ons verblijf in de tundra, samen met haar dochtertje Dascha, in een huisje wat we de ‘Kytalyk Hilton’ hebben gedoopt. Alja’s restaurant is het aangebouwde keukentje, met een petsjka (houtkacheltje), een tafeltje en een paar bankjes. (lees verder…)
reageer!




Laatste reacties