Antarctica: gevoelens van melancholie
Video Tot ziens Antarctica
Met minder dan twee dagen varen naar Kaapstad ligt ons ‘andere leven’ weer in het verschiet. De terugkeer naar huis betekent gemengde gevoelens. De vreugde van hereniging met familie en vrienden strijdt met gevoelens van melancholie. We verlaten dat wat in onze ogen de mooiste plek op aarde is, waarin wij het voorrecht hadden om te proberen iets van zijn geheimen te ontrafelen. Deze afscheidsvideo heeft geen andere boodschap dan de wens om iets van dat soort gevoelens te delen.
Het IMARES-team
7 reacties
Laat een reactie achter
AVE moeder zuidpool
Ave captain and crew
ave bram
dank voor alle mooie beelden
dank voor het delen van zoveel ontroerende schoonheid en inzet
behouden thuiskomst toegewenst
alexander darius erik en jacqueline
ik heb genoten van jullie laatste video,met een brok in de keel……..zoooohhhh mooi
Monique
Geweldig mensen!
Wanneer gaan jullie weer!
Beste Jan Andries en IMARES teamleden,
Gedurende de expeditie heb ik met veel plezier de brieven gelezen en de fimpjes bekeken. Hartelijk dank voor het ons op de hoogte houden van jullie bevindingen daar in die wondere wereld (zowel boven- als onder water). Een fantastische wereld overigens, heel leerzaam om te zien en te lezen.
Ik hoop van harte dat het doel dat jullie je gesteld hadden voor deze reis ook bereikt is.
Wens jullie een goede terugreis naar Holland.
Met een hartelijke goet van Jan
Toevallig kom ik hierop terecht. Prachtig, maakt mijn dag helemaal goed. Het is of ik met u mee reis. Ben er te oud voor, maar kan dankzij uw reis en reportage hierover meegenieten. Zo puur als het leven daar is. Vroeger had ik mijn hond, nu nog twee ganzen ergens in de buurt, die ik verzorg. Maar wat is de natuur puur en prachtig, maar ook hard denk ik. Bedankt.
Sinie.
.Prachtig!
Ontroerende beelden. Wij zouden dat zelf wel eens willen zien zolang het nog in deze vorm bestaat. Wetenschappelijke waarnemingen en onderzoek is mooi, maar een andere, betere, instelling ten opzichte van de natuur, is mooier. Toch goed om de vinger aan de pols te houden, wie weet wat daaruit voortkomt.