Zoals al eerder vermeld is er in Kanger zelf weinig te doen, maar de omgeving is des te mooier en absoluut de moeite waard om te gaan verkennen. Zo gezegd zo gedaan dus. Zaterdag hadden we nog een auto tot onze beschikking voordat het echt druk zou worden in het KISS centre, waar maandag en dinsdag een grote groep journalisten en prominenten binnen kwamen voor een 1-daags bezoek aan NEEM (diepe ijskern). Een mooi moment dus om er even tussenuit te gaan. Zaterdag zijn we eerst met z’n vijven (ons 3-en plus een Deen en Amerikaan: 5 verschillende nationaliteiten!) gaan barbecueën aan de rand van de Russell gletsjer, waar we ook op gewerkt hebben. Een erg indrukwekkende en mooie locatie en het was dan ook een zeer geslaagde middag/avond. (lees verder…)

Inmiddels zitten we alweer een paar dagen in Kanger. Opzich niet echt een straf om hier te zijn natuurlijk, maar spannend is het nou ook weer niet en het weer zit ook niet echt mee, beetje druilerig en weinig zon. Scheelt dat we nog genoeg te doen hebben gehad wat betreft het afronden van het veldwerk. Komt nog best veel bij kijken. (lees verder…)

Zondag was het dan alweer tijd om op te ruimen. Helaas voor ons dus een redelijk korte trip van een kleine week, maar zeker indrukwekkend om op de ijskap rond te lopen. Wel waren we allemaal behoorlijk toe aan heerlijke warme douche, dus wat dat betreft weer iets om naar uit te kijken op deze dag. Zaterdag waren de meeste technische spullen bij de boorinstallatie al opgeruimd, dus was het zondagochtend alleen nog maar het kamp. Niet echt zo gezegd zo gedaan, want de grote daktenten waren niet heel makkelijk op te ruimen. De helikopter was wel wat later dan gepland, dus toen hij rond 11 uur aan kwam vliegen stond alles mooi klaar voor transport. Ik ben samen met 4 andere (Duitsers) gelijk met de helikopter naar Punt 660 (rode stip op kaart) gevlogen om daar de netten onder de heli uit te laden en in te laden op de reeds geariveerde vrachtwagen (was wel op tijd: 1,5 uur gewacht…). (lees verder…)

Donderdag was een van de drukste en zeker de langste dag van ons verblijf op het ijs. Ten eerste waren wij (IMAU) laat aan de beurt nadat het boren klaar was, daarnaast hadden we ook nog een flesje Whisky gekregen van Alun Hubbard, die even langs kwam kijken hoe het bij ons ging. Het maakte dag uiteindelijk wel lang, maar ook erg gezellig. (lees verder…)

Woensdag 7 juli

Woensdag zijn we dan eindelijk (slechts 2 dagen wachten, maar toch) op het ijs aangekomen. Het was een typische dag op Groenland (wat betreft wetenschap), veel wachten. In eerste instantie was het de bedoeling dat we rond 12 uur zouden gaan vliegen. Het werd uiteindelijk half 6. Na het inkopen van wat eten en drinken en lang zoeken naar schroefdraad voor de boor (klein onderdeel voor het bijhouden van het gewicht/diepte van de slang) waren we rond 14.30 bij het vliegveld. Aangezien we niet de enigen waren die een lift nodig hadden duur het uiteindelijk dus wat langer. Omdat het eerste gat al klaar was en de lier met de ruim 600 meter lange slang verplaatst moest worden moest er eerst wat brandstof afgetapt worden om de heli zo ligt mogelijk te maken. (lees verder…)

Na veel heen en weer gebel met Paul zijn we dinsdag tot een (soort van) plan gekomen voor de rest van de week. Wij gaan woensdag ook het ijs op, als alles goed gaat. Want je weet het maar nooit hier met de helikopters… (lees verder…)

Na een druk weekend voorbeiden voor de reis (en tussendoor wat bbq’s) zijn we nu eindelijk aangekomen in Kangerlussuaq. Afgelopen donderdag heb ik voor het laatst nog een mailtje gehad van Paul, een helikopter was geregeld, alleen nu zat het weer (mist) nog wat tegen, zal je altijd zien… Als we niks meer zouden horen dan was dat in dit geval dus goed nieuws, want dan zit de hele groep (2 IMAU-ers en 6 mensen van AWI!) op de ijskap. Wat schema betreft, als we daar al van konden spreken, lopen we nu wel wat achter. Maar Mirena en ik zitten hier niet voor niets 4 weken (tot vrijdag 30 juli) dus we hebben ruim de tijd om dat goed te maken. (lees verder…)

Uitladen van de truck

In het algemeen wordt wel gedacht dat het leven hier in Nederland snel gaat, maar deze week kunnen ze er in Kangerlussuaq ook wat van. Paul houd me strak op de hoogte van het wel en wee over, vooral, de helikopter. Het begint intussen het hoofdonderwerp te worden van de eerste weken veldwerk.
(lees verder…)

Mapje van de regio, met Kanger en de boorlocatie (SHR)

Op Groenland is het transport niet vanzelfsprekend blijkt wel in de eerste week van het veldwerk. Het materiaal (o.a. tenten, eten, staken, meetapparatuur, enz.) hebben we een paar weken geleden al op transport gestuurd, en is via Duitsland met een boot naar Groenland vervoerd. Daar moet het dan weer verzameld worden en worden getransporteerd naar de ijskap. Hier is, in ons geval, een helikopter voor nodig. Deze was geregeld, maar stond afgelopen week al met pech aan de rand van de ijskap, op de plek waar we zelf, en het materiaal, eerst met (vracht)auto’s naar toe moeten rijden (rode stip op kaartje). Vanaf deze plek, zo’n 8 km vanaf de boorlocatie, zouden we dan met een helikopter het ijs op moeten.

(lees verder…)