Thuis is niet werken in het weekeinde redelijk normaal. Hier was het echter niet onze bedoeling: Het weer was schitterend, uitgelezen gelegenheid om naar onze plek S10 op het inlandsijs te vliegen. Maar dan moet er wel wat te vliegen zijn, natuurlijk. Op zaterdag stond de helikopter de hele dag naar ons te grijnzen, maar de piloot had zijn verplichte rustdag. En op zondag stond er veel werk voor de diamant-firma gepland. Dus hebben we zaterdag “toerist gespeeld”: We zijn met een vrachtauto-bus 35 km naar het inlandsijs gereden, en hebben zelfs erop gelopen. De weg (nou ja, poging tot weg) waarover we reden staat bekend als de Volkswagen-weg: De laatste 10 km, naar een plek waar je het inlandsijs op kan, zijn door Volkswagen aangelegd om op het ijs de nieuwste modellen ongestoord - en zonder pottenkijkers - onder extreme omstandigheden te kunnen testen.

Het bleek een iets te ambitieus plan: Het inlandsijs is zo geweldig dynamisch (het schuift zo’n 100 meter per jaar), dat het een enorme inspanning vereiste om het parcours aan het begin van het zomersseizoen weer op orde te krijgen. Uiteindelijk heeft VW het opgegeven. Maar het levert Kangerlussuaq wel een attractie van formaat: Hier kun je echt het inlandsijs op.

En dat hebben we dus gedaan. Voor Gerko de eerste keer op het ijs, al ziet het er hier wel veel gehavender en smeltender uit dan op S10. Onderweg was ook veel te zien: wrakken van een vliegtuigcrash, watervallen, en overal het inlandsijs, met een soms weergaloze aanblik.

Intussen wilden we graag Air Greenland bereiken, om te horen hoe onze vliegkansen voor maandag zijn. Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan: Zondagsrust wordt in Groenland nog zeer serieus genomen (Boze tongen beweren dat dat meer te maken heeft met de alcohol op zaterdagavond dan met religieuze betrokkenheid). Via-via-via hebben we nu de toezegging dat de diamantfirma ons in de loop van de zondag bericht hoe het maandag met onze helikopter-kansen staat. Op het vliegveld staat inmiddels een extra helikopter de hele dag niets te doen, en in de hangar staat zelfs het vliegtuigje (de Twin Otter) waarmee we twee jaar geleden ons isotopensneeuwlaagje op S10 hebben aangebracht (zie het reisverslag op de CIO site) Aan de Twin Otter werd ten minste onderhoud verricht.

Dus maar een eindje fietsen. Al snel werden we beloond met het zicht op een viertal muskusossen. Kort daarop ging ons tochtje ook al de mist in. Vanaf morgen gaat alles beter: Eerst succesvol naar S10, en dan op naar Summit!

Stem of voeg toe aan :