Toch nog naar S10
Deze week moest het dan gebeuren. Terug naar Groenland en dan eindelijk met een helicopter naar S10. Direct uit het vliegtuig word ik naar de hangar gereden waar de helicopter al klaar staat. Ook Janneke en Henk staan al klaar. We besluiten dat zij vast vertrekken naar een andere locatie zodat ik me kan voorbereiden en dan later wordt opgehaald.![]()
En dat pakt goed uit. Ze zijn net klaar met hun werk op de andere locatie als ik aankom. Dus kunnen we meteen door naar S10. Het eerste wat daar opvalt is dat de staken nog net zo hoog boven de sneeuw uitsteken als vorig jaar. Er is dus net zoveel sneeuw afgesmolten als er is gevallen. Iets wat op deze plek niet gebruikelijk is. Het heeft wel een voordeel: om ons laagje te bereiken hoeven we niet diep te boren.
Dat is maar goed ook, want we hebben niet veel tijd. Nadat we één kern geboord hebben en in plakjes van een centimeter hebben gezaagd is er nog net tijd om een tweede te boren. Maar er is geen tijd meer om deze verder te verwerken. We besluiten om de kern maar in de boor te laten en mee te nemen. En dan moeten we in Kangerlussuaq snel aan de slag om onze monsters veilig te stellen.
Uiteindelijk lukt het om ook de tweede kern te versnijden voordat ie in water veranderd is. Ondanks de tijdsdruk en de nodige improvisaties is het dan toch nog goed gekomen.
1 reactie
Laat een reactie achter



Hoi Gerko, wat fijn dat het allemaal gelukt is. Goede reis naar huis.
Ellen.