Vandaag de tweede poging om Summit te bereiken, om half zes stonden we buiten te wachten. Maar wederom moesten we wachten. Pas rond zeven uur werden we weer met het busje naar de Hercules gebracht. Deze keer ging alles goed en een half uurtje later stegen we op. Het was nauwelijks bewolkt en dus hadden we een goed uitzicht op de ijskap. Na twee uur vliegen hoorden we het landingsgestel naar beneden zakken en moest iedereen weer op zijn plek gaan zitten. Maar van een landing kwam het niet.

(lees verder…)

Vandaag naar Summit. Dat betekent vroeg opstaan want om half acht moeten we ons verzamelen. Na een uurtje wachten wordt het sein vanuit Summit gegeven dat het weer goed genoeg is om te landen en worden we in een busje naar de Hercules gebracht. We gaan zitten, proppen onze oordopjes in en wachten af. En net als we denken dat we zullen vertrekken worden de motoren weer uitgezet. (lees verder…)

Na welverdiende nachtrust werd het tijd om onze spullen weer in te pakken voor de terugtocht naar Kangerlussuaq. Toen dat klaar was, zijn we nog een keer naar ons veldje gescooterd, samen met Howie, één van de mensen die de komende maanden op Summit zullen blijven. Het lag er mooi bij, er was al een laagje rijp over gegroeid, en de kleur was nauwelijks nog zichtbaar. We hebben (lees verder…)