Machiel Lamers neemt je mee naar Kangiqsujuaq en toont de krater in het natuurpark Pingaluits.
getting_around_in_kangiqsujuaq (lees verder…)

Toegang is het grootste struikelblok van dit gebied. Zoals op veel plekken in de poolgebieden is dit gebied enkel bereikbaar met cruiseschepen of kleine robuuste vliegtuigjes als de Twin Otter, de King Air, en de Dash 8. Bij de eerder genoemde krater is dat alleen de Twin Otter, of een helikopter. Voor de rest is er dan de benenwagen – van Kangiqsujuaq tot de krater is het 4×20 kilometer van hut tot hut. Dat zag er zeker interessant uit voor de actieve wandelaar. In de winter is het gemakkelijker reizen over de vlaktes met de sneeuwscooter. Ze hebben de afgelopen zomer alvast een hotel gebouwd met 11 kamers en 22 bedden. De cruiseschepen (lees verder…)

We vliegen laag over de toendra van Nunavik, het noordelijke deel van Quebec in Canada. De piloten van de Twin Otter spelen behendig in op het landschap en proberen onder de mist door te vliegen om zich te kunnen blijven oriënteren over de vlaktes. We zijn op weg naar ons conferentieoord om met elkaar te praten over onderzoek. Aangezien ons onderzoeksveld zo klein is besloot de organisator het voor de verandering eens niet te organiseren in Montreal, maar in het hoge noorden zelf: Kangiqsujuaq. Alhoewel…hoog. Op dezelfde breedtegraad als Stockholm. Enkele Scandinavische reisgenoten zijn zelfs naar het zuiden gereisd om deel te  nemen, via (lees verder…)

Na vier weken verruilen we in de Argentijnse vertrekhaven Ushuaia het thermisch ondergoed en de wollen truien voor iets luchtigs. We draaien onze vuile was, maar interviewen ook een paar belangrijke Argentijnse beleidsmakers. Ushuaia, liggend in de meest zuidelijke provincie van Argentinië, is gebaat bij het groeiende toerisme in Antarctica. Sterker nog, de afgelopen tien jaar hebben de provinciale autoriteiten van Ushuaia – door de aanleg van een goede infrastructuur en het verstrekken van een belastingvoordeel - de belangrijkste vertrekplaats voor toeristenschepen gemaakt.

(lees verder…)

Video ‘leven en werk op Arctowski’

Bij onze terugkeer van de veldtrip horen we dat het cruiseschip de Explorer II motorische problemen heeft en ons daarom niet kan komen oppikken op Arctowski. Een lichte paniek slaat toe. Nu komen we misschien niet op tijd terug in Zuid-Amerika, dan missen we onze vluchten, en dan moeten onze zwangere vriendinnen het nog langer zonder ons stellen. Snel zoeken we met Mikolaj naar alternatieven, bijvoorbeeld een ander toeristenschip of een lift per (lees verder…)

Video pinguins

“Kscht!” Instinctief schiet ik te hulp als voor mijn neus een skua een schattig pinguïnkuiken aanvalt. Ik zwaai dreigend met mijn skistok waardoor de roofmeeuw verschrikt opvliegt. Het kuiken slaakt een kreet, rent op me af en gaat me te lijf. Alsof het wil zeggen: bemoei je er niet mee, vandaag is het mijn beurt om te sterven. Het dier heeft (lees verder…)

Video leven op Jubany

Ik tuur met een verrekijker vanaf het strand naar een zeiljacht in de Potter Cove voor Jubany Base, waar we sinds enkele dagen zijn. Ik probeer de nationaliteit van de boot en het aantal passagiers te achterhalen. Vier personen. Een Belgische vlag. Op dat moment klinkt er een diep donderend geluid en zie ik achter de zeilboot een enorm stuk ijs (lees verder…)

Video Castillo

Op donderdagmorgen, na ongeveer een week bij de Russen gebivakeerd te hebben, werden we plotseling uit bed gehaald. De Castillo had contact opgenomen en wilde ons komen oppikken en naar Jubany brengen. Een klein uur later stapten we in een rubberboot, brachten we een laatste groet aan de Russische mannen en de studentengroep, en dobberden we richting het grijze fregat. (lees verder…)

De afgelopen week hebben we doorgebracht in het Russische station Bellingshausen. De weersomstandigheden waren telkens dusdanig slecht (voornamelijk wind) dat er geen mogelijkheid was om het vervoer per rubberboot (zodiac) op een veilige manier te doen. Afwachten dus op goed weer.

(lees verder…)