Het is alweer een tijdje geleden dat ik terug uit Zweden kwam, zo’n twee weken nu, en mijn volgende reis staat alweer op het programma. Over een week vertrek ik voor 4 weken naar de States voor mijn cursus Acarology oftewel: mijtencursus. We zullen 3 weken ‘studeren’ aan de Ohio State University en ik moet toch bekennen dat ik me er erg op verheug. Maar goed, het zijn niet alleen snoepreisjes wat de pot schaft, ik besefte me gister ook dat ik effectief nog maar twee weken heb om van alles te regelen voor mijn volgende verblijf in Zweden. Stress!

Het belangrijkste wat ik nog ‘even’ uit moet zoeken is de volgende probleemstelling. Hoe krijg ik beestjes uit mos, zonder het mos te slopen?. Tijdens mijn vorige verblijf had ik een prachtmethode bedacht. We zetten de kolom met mos in een bak, en laten heel langzaam het waterniveau stijgen. De beestjes die ik eruit wil hebben (ja hoor daar zijn ze weer de springstaartjes en mijten) zullen voor de iets minder natte plekken gaan, omhoog lopen en uiteindelijk op het wateroppervlak gaan drijven als het waterniveau hoger is dan de kolom. Dit moet langzaam gebeuren omdat er anders luchtbellen ontstaan waarin de beestjes gaan zitten. Zie hier op de foto het resultaat van 0,00000021 km/u waterniveaustijging. Geen succes dus

Hmm..wat nu? Poging 2: de conventionele methode, de Tullgren-extractiemethode, zorgt ervoor dat de beesten uit de kolom worden gedwongen door een warm-koud gradient. “Prima methode, duurt een week of twee en …droogt het mos totaal uit.” Ik heb een poging to reanimatie van mijn mossen gedaan met veel water en nu is het afwachten of de moskolommen leven als ik terug ben in Zweden.

“Slecht verhaal dit….een insecticide misschien?” Dat is toch niet iets waar ik een voorstander van ben. En daarbij moeten er later wel weer beestjes in leven dus nee dat lijkt me ook de beste methode niet.

En nu ben ik een andere methode aan het testen. Gas! “We gassen die beesten gewoon de tent uit.” Door puur CO₂ in de kolom te blazen en die daarna af te sluiten sterven al deze beestjes een zachte dood (ik hou van mijn beestjes hoor!). Daarna zetten we de kolommen een beetje warm, (ongeveer 7-8 graden warmer dan normaal) zodat de eitjes, die niet gevoelig zijn voor het pure CO₂ binnen een paar dagen uitkomen. Daarna begassen we de kolom nog een keer. Als het goed is, zijn de oorspronkelijke beestjes uit de kolom dood, kan ik mijn eigen selectie toevoegen, en dus het experiment beginnen.

Stem of voeg toe aan :