zomaar een middag aan dek

Rare jongens die Noren. De hele week zijn ze relaxed geweest. Woensdag hebben we zelfs een toeristische route terug gevaren van Straat Hindelopen terug naar Kongsfjord. We zijn bij Smeerenburg geweest, het Nederlandse walvisvaardersplaatsje en bij een prachtige gletsjer in het Magdalenafjord. Daar zagen we de zon (bijna) ondergaan achter de ijsschotsen.

Maar gisteren en vandaag kregen ze ineens de zenuwen. Er moesten 26 stations bezocht worden in 48 uur…
Gisterochtend hebben we eerst de Noorse journalist en Spaanse fotograaf afgezet in Ny Ålesund. (lees verder…)

Dean

Melkfles Dean reist naar de Noordelijke IJszee maar wordt afgedankt. Hij pikt het niet en krijgt een tweede kans. Werk op de ‘multicorer’ of op het kernapparaat lijkt hem niks. In de jerrycans van de watermonsterploeg meent hij lotgenoten te herkennen. Helaas, buitenbeentjes worden niet getolereerd. Dean’s carriere eindigt voor een tweede maal in de goot.

Het gaat hier hartstikke goed hier aan boord van de Lance. We zijn zojuist uit Straat Hindelopen gevaren, waar we kernen hebben genomen en veel CTD-metingen hebben gedaan. Een CTD is een apparaat met daaraan allemaal flessen die met een kabel naar de bodem van de oceaan wordt gelaten. Onderweg meten allerlei sensoren onder andere de watertemperatuur en het zoutgehalte. Het is ook mogelijk om de kleppen van de flessen dicht te doen en dus monsters van het water mee naar boven te nemen. Het nemen van kernen gaat ook meestal goed. (lees verder…)

Schelpen 
Net nu het lukt met boren en we dus druk aan het monsteren waren in het lab, zijn we zonder dat we het merkten aangekomen in Ny-Ålesund. We mogen een paar uur van boord, om een rondje te lopen en om de kapitein af te zetten. Vandaag is er namelijk een nieuwe kapitein begonnen. Eerst was het even schrikken, een kapitein die nieuw is, maar hij stelt ons gerust door te melden dat hij eerder al kapitein is geweest…op een onderzeeboot….  Ny-Ålesund is een klein plaatsje dat voornamelijk bestaat uit wetenschappers. Er wonen ongeveer 30 (lees verder…)

Varen voor de kust van Spitsbergen is een vreemde ervaring. Het voelt alsof je de hele tijd naar een panorama-ansichtkaart kijkt. Aan de horizon zijn spitse, besneeuwde bergen te zien. Hier en daar zijn stukken van enorme gletsjers zichtbaar, die uitkomen in de zee. Het weer is prachtig en de zee vlak. Alleen het lichte gebrom van de motor en het suizen van de zee doorbreekt de stilte. Stormvogels vliegen om je oren en ook papegaaiduikers en strandlopertjes komen voorbij.

(lees verder…)

Peuteren

Zondagmiddag vier uur; onze shift die vanochtend om acht uur begon, is afgelopen. Vrij tot acht uur vanavond en dan nog een keer door tot middernacht. Zondag en werken, vroeger mocht dat op de VU niet. Nu wel, al die Noren doen het ook. Zoals bij alle programma’s begon ook deze tocht met de Opstand der Dingen; apparaten die een jaar hebben staan dutten in de magazijnen, moeten opeens weer vol aan de bak. Resultaat: gesprongen leidingen, barstende buizen en leeglopende pijpen met diepzeeblub. Bij een opgewekt zonnetje en lente temperaturen staan we in onze gevoerde doorwerkpakken over T-shirts en fleeces zwetend toe te kijken. Goddank zit het thermisch ondergoed nog in de koffer.

(lees verder…)