Door gebrek aan een internetverbinding op Spitsbergen een beknopt verslag van onze reis achteraf:

Geologisch toerisme
Na een adembenemend mooie vlucht over vlechtende rivieren, permafrost structuren, gletsjers en puinwaaiers, landen we vrijdagnacht op Spitsbergen. Half 12 en de zon staat nog hoog aan de hemel. Daarom meteen maar een wandeling door het dorp en langs de kust. De eerste zeehond en (lees verder…)

We varen rondom Newfoundland van baai tot baai. Het weer blijft woelig, zodat we op een enkele meeuw na, weinig waterleven zien. Wel merkwaardige vogeltjes met knobbelsnavels en zwemvliezen die geheel verzwakt op het dek neerstrijken. Chantal stopt ze in een kartonnen doos, maar dat lijkt uitstel van executie.

(lees verder…)

Na een lange vliegreis op Newfoundland. Erg vriendelijk weer, vrolijk zonnetje. Een lange reis met  twee stops, 21 uur onderweg, terwijl St. John’s hier hemelsbreed 6.5 uur vliegen vandaag ligt. Maar ja. Het weer is prachtig, zo’n twintig graden. Dat mag ook wel, omdat we hier geografisch nog onder Parijs liggen. Dit onderdeel van het International Polar Year is waarschijnlijk het enige dat op zo’n lage breedtegraad wordt uitgevoerd. Waarom dan toch onderdeel van IPY? Dat komt omdat Newfoundland (lees verder…)

Peuteren

Zondagmiddag vier uur; onze shift die vanochtend om acht uur begon, is afgelopen. Vrij tot acht uur vanavond en dan nog een keer door tot middernacht. Zondag en werken, vroeger mocht dat op de VU niet. Nu wel, al die Noren doen het ook. Zoals bij alle programma’s begon ook deze tocht met de Opstand der Dingen; apparaten die een jaar hebben staan dutten in de magazijnen, moeten opeens weer vol aan de bak. Resultaat: gesprongen leidingen, barstende buizen en leeglopende pijpen met diepzeeblub. Bij een opgewekt zonnetje en lente temperaturen staan we in onze gevoerde doorwerkpakken over T-shirts en fleeces zwetend toe te kijken. Goddank zit het thermisch ondergoed nog in de koffer.

(lees verder…)