Door gebrek aan een internetverbinding op Spitsbergen een beknopt verslag van onze reis achteraf:

Geologisch toerisme
Na een adembenemend mooie vlucht over vlechtende rivieren, permafrost structuren, gletsjers en puinwaaiers, landen we vrijdagnacht op Spitsbergen. Half 12 en de zon staat nog hoog aan de hemel. Daarom meteen maar een wandeling door het dorp en langs de kust. De eerste zeehond en (lees verder…)

Eindelijk is het dan zo ver. We zijn er! Ik geloof het nu pas echt. Gisteren landden we om 1.30 op het vliegveld van Longyearbyen, hup in de vliegbus en naar het hotel. Mary-Ann’s Polarriggen is wel het vreemdste hotel waar ik ooit geslapen heb. Vanbuiten lijkt het nog wel het meeste op een oude loods waarvan de verbouwing nog niet af is, maar de behangetjes binnen zijn hip, de (stapel)bedden zacht, de zeehondenhuidjes warm en de ijsbeer in de ontbijtzaal eng.

(lees verder…)