Longyearbyen
Eindelijk is het dan zo ver. We zijn er! Ik geloof het nu pas echt. Gisteren landden we om 1.30 op het vliegveld van Longyearbyen, hup in de vliegbus en naar het hotel. Mary-Ann’s Polarriggen is wel het vreemdste hotel waar ik ooit geslapen heb. Vanbuiten lijkt het nog wel het meeste op een oude loods waarvan de verbouwing nog niet af is, maar de behangetjes binnen zijn hip, de (stapel)bedden zacht, de zeehondenhuidjes warm en de ijsbeer in de ontbijtzaal eng.
Gister op Radio 1, morgen vertrek!
Nog maar 1 nachtje en dan mogen we eindelijk naar Spitsbergen. Ik heb er ongelofelijk veel zin in. Gisteren heeft iedere deelnemer van de cruise een e-mail gekregen van de cruiseleidster. Er stond in dat we vertrekken met de RV Lance vanaf de “Kull Kaia”, die iets buiten de stad ligt. Ook schreef ze dat we het beste een taxi kunnen nemen naar de kade, want er zijn ijsberen gesignaleerd in de omgeving! Stiekem hoop ik dat we er, als we in een taxi zitten, een tegenkomen.


