Door gebrek aan een internetverbinding op Spitsbergen een beknopt verslag van onze reis achteraf:

Geologisch toerisme
Na een adembenemend mooie vlucht over vlechtende rivieren, permafrost structuren, gletsjers en puinwaaiers, landen we vrijdagnacht op Spitsbergen. Half 12 en de zon staat nog hoog aan de hemel. Daarom meteen maar een wandeling door het dorp en langs de kust. De eerste zeehond en (lees verder…)

Vorig jaar september zat ik met een triest gevoel in het vliegtuig van Longyearbyen terug naar huis. Vaarwel Spitsbergen, tot nooit meer ziens. Maar dit jaar gaan we weer terug en ik mag weer mee!

Samen met Maarten Prins, onderzoeker aan de Vrije Universiteit Amsterdam, ga ik, Noortje Dijkstra, master student aan de VU, 7 dagen varen op het onderzoeksschip de R/V Lance.

(lees verder…)

Na de vermoeiende en niet zo gezellige één-na-laatste dag, was de laatste echte vaardag (zaterdag) toch nog top. Net zo top als de hele cruise eigenlijk. Eerst nog wat kernen genomen en toen nog de labs opgeruimd en schoongemaakt. Ook werd er nog een groepsfoto gemaakt op het helikopterdek voor de prachtige gletsjer aan het einde van de Kongsfjorden.

’s Avonds tijdens het laatste avondmaal, werden de laatste flessen wijn uit de kast gehaald en de kok had nog meer zijn best gedaan dan normaal. Ook was er nog een afscheidsfeestje: bedankwoordjes, uitreiking van certificaten (want we zijn over de 80 N geweest! haha!) en veel diashows.

(lees verder…)

Tour de Longyearbyen

Eindelijk is het dan zo ver. We zijn er! Ik geloof het nu pas echt. Gisteren landden we om 1.30 op het vliegveld van Longyearbyen, hup in de vliegbus en naar het hotel. Mary-Ann’s Polarriggen is wel het vreemdste hotel waar ik ooit geslapen heb. Vanbuiten lijkt het nog wel het meeste op een oude loods waarvan de verbouwing nog niet af is, maar de behangetjes binnen zijn hip, de (stapel)bedden zacht, de zeehondenhuidjes warm en de ijsbeer in de ontbijtzaal eng.

(lees verder…)