Door gebrek aan een internetverbinding op Spitsbergen een beknopt verslag van onze reis achteraf:

Geologisch toerisme
Na een adembenemend mooie vlucht over vlechtende rivieren, permafrost structuren, gletsjers en puinwaaiers, landen we vrijdagnacht op Spitsbergen. Half 12 en de zon staat nog hoog aan de hemel. Daarom meteen maar een wandeling door het dorp en langs de kust. De eerste zeehond en (lees verder…)

Rare jongens die Noren. De hele week zijn ze relaxed geweest. Woensdag hebben we zelfs een toeristische route terug gevaren van Straat Hindelopen terug naar Kongsfjord. We zijn bij Smeerenburg geweest, het Nederlandse walvisvaardersplaatsje en bij een prachtige gletsjer in het Magdalenafjord. Daar zagen we de zon (bijna) ondergaan achter de ijsschotsen.

Maar gisteren en vandaag kregen ze ineens de zenuwen. Er moesten 26 stations bezocht worden in 48 uur…
Gisterochtend hebben we eerst de Noorse journalist en Spaanse fotograaf afgezet in Ny Ålesund. (lees verder…)

Schelpen 
Net nu het lukt met boren en we dus druk aan het monsteren waren in het lab, zijn we zonder dat we het merkten aangekomen in Ny-Ålesund. We mogen een paar uur van boord, om een rondje te lopen en om de kapitein af te zetten. Vandaag is er namelijk een nieuwe kapitein begonnen. Eerst was het even schrikken, een kapitein die nieuw is, maar hij stelt ons gerust door te melden dat hij eerder al kapitein is geweest…op een onderzeeboot….  Ny-Ålesund is een klein plaatsje dat voornamelijk bestaat uit wetenschappers. Er wonen ongeveer 30 (lees verder…)

Peuteren

Zondagmiddag vier uur; onze shift die vanochtend om acht uur begon, is afgelopen. Vrij tot acht uur vanavond en dan nog een keer door tot middernacht. Zondag en werken, vroeger mocht dat op de VU niet. Nu wel, al die Noren doen het ook. Zoals bij alle programma’s begon ook deze tocht met de Opstand der Dingen; apparaten die een jaar hebben staan dutten in de magazijnen, moeten opeens weer vol aan de bak. Resultaat: gesprongen leidingen, barstende buizen en leeglopende pijpen met diepzeeblub. Bij een opgewekt zonnetje en lente temperaturen staan we in onze gevoerde doorwerkpakken over T-shirts en fleeces zwetend toe te kijken. Goddank zit het thermisch ondergoed nog in de koffer.

(lees verder…)