De oceanen zitten vol virussen. In elke theelepel zeewater zweven er miljoenen, wat een virus tot een van de meest voorkomende zeewezens maakt.

Net als op het land infecteren de microben andere wezens, in dit geval algen. Ze zaaien dood en verderf en spelen daarmee een belangrijke rol in de recycling van koolstof, een hoofdbestanddeel van alle planten en dieren.

Gek genoeg is er bar weinig bekend van de in zee zwemmende virussen. Corina Brussaard en Claire Evans, onderzoekers aan het Nederlands Instituut voor onderzoek der Zee (NIOZ) op Texel, willen daar verandering in brengen. Ze gaan op zoek naar de onzichtbare organismen in de nog ongerepte wateren van de Zuidelijke en Noordelijke IJszee.

Tijdens de reizen hoopt het duo te ontdekken wat voor virussen er eigenlijk leven in het zoute water en wat ze daar precies uitvoeren. Uiteindelijk hopen Brussaard en Evans  iets te kunnen zeggen over de betrokkenheid van virussen bij de grote veranderingen in de koolstofcyclus - en daarmee het klimaat -, die nu op aarde gaande zijn. In hoeverre beïnvloeden virussen in zee de uitstoot van koolstofdioxide en hoe reageren ze op een steeds warmer wordende aarde?

De eerste expeditie van Brussaard en Evans startte op 11 januari en eindigde vijf weken later. Vanuit Nederland vlogen ze naar Hobart, de hoofdstad van de Australische deelstaat Tasmanië. Daar stapten ze de 18e op het schip Aurora Australis, dat een rondje maakt over de koele wateren rond Antarctica.

De tweede tocht startte zondag 13 mei en duurt eveneens vijf weken. Locatie is dit keer Spitsbergen, waar gevist wordt in de fjorden. Leidster van het hele project Corina Brussaard blijft thuis. Claire Evans gaat wel, dit keer met analiste Anna Noordeloos.

Even voorstellen

Stem of voeg toe aan :