Ontbijt

Soms is je dag één grote droom. Vandaag was er zo één. Ik begon met een bijdrage voor www.pooljaar.nl. Ik neem gewoon mijn ochtendwandeling op naar mijn ontbijt. Zelfs dat is hier speciaal. Daar zie je hier de video van. Maar later die dag werd het nog veel beter. Met nieuwe video’s over een dwergvinvis en een rendier. Wat een plek is het hier toch.

Dwergvinvis
(lees verder…)

Witte walvissen

Ik ben al weer terug in Nederland, en ben druk bezig gegevens te verwerken. Vandaag heb ik videobeelden van witte walvissen opgezocht. Doordat ik op een steile kust zat, kon ik ze goed onder water volgen. Het werd een prachtig beeld met bellen blazen en onderwaterschimmen. Ik heb de video speciaal 5 minuten lang gelaten zodat je het gevoel krijgt er helemaal bij te zitten.

Zo ziet er het meest uit op Spitsbergen. Een grijs wolkendek maar onder het wolkendek fantastische vergezichten. Omdat er weinig waterdamp in de lucht zit kun je kilometers ver kijken, onder het wolkendek. Vooral op een foto vanuit een laag standpunt komt dat mooi tot uiting. Per ongeluk heb ik twee van dat soort foto’s gemaakt tijdens het tellen van nesten op het grootste broedeiland in de fjord. Het was weer een fantastische dag. (lees verder…)

Er komen hier veel toeristen. Voor de meesten is het belangrijk om een kaartje te sturen vanuit het noordelijkste postkantoor van de wereld. Een kleiner aantal wil meer weten over wat hier gaande is. Er is dit jaar een nieuw infocentrum geopend en er is een museum over de tijd van de steenkoolmijnbouw. Als alles volgens plan gaat, dan wordt het dorp eind volgende maand zichtbaar op google earth. Maar een echte rondleiding ontbrak nog. Op de website van het Nederlands Poolstation heb ik daarom streetview gemaakt. (lees verder…)

Een vos en haar jongen

Hallo. Ik ben al een dikke week op Spitsbergen. Weer een zomer tussen de ganzen. maar mijn eerste blog gaat over de poolvos. Sinds 2000 zit er een burcht onder het Nederlands Poolstation en ook dit jaar is die burcht weer bewoond. Het is dezelfde moer als in 2008: Randi. Ik heb haar gemerkt met in haar linkeroor een groene en in haar rechteroor een gele oorbel. Daardoor kan ik beter registreren wat er ieder jaar gebeurt. Dit jaar heeft ze 5 jongen en vandaag laat ze die aan de wereld zien. Met deze video probeer ik het wereldnieuws te maken.

Spreekbeurt

Mijn dochter Willemijn heeft zelf bedacht, dat ze graag een spreekbeurt over de poolvos wil houden. “Ik wil graag praten over jullie werk op Spitsbergen en bovendien gaat het dan ook over veel meer dieren dan alleen de poolvos: ganzen en ijsberen,” zei ze. Met behulp van het engelstalige kinderboek van Stephen Person, waarin ikzelf ook voorkom, hadden we snel structuur in haar spreekbeurt. Ik heb samen met haar tien vragen opgesteld en briefjes met die vragen tussen de juiste pagina’s geplakt. Op basis van deze vragen babbelde Willemijn al heel wat los. Ik stond versteld hoeveel ze al wist over camouflage en het opwarmen van de aarde. Meteen na haar spreekbeurt heb ik het verhaal opgenomen.  (lees verder…)

Walvissen
We hebben er een hele middag rondgevaren en in totaal meer dan vijftig bultruggen gezien.

De bultrug is zonder twijfel de meest talrijke walvis in dit gebied. De meeste zijn rond de tien meter lang. Ze komen met een diepe zucht en een mooie ademwolk boven water. Hun witte vinnen zijn relatief lang en ook onder water erg opvallend. We bevinden ons in de Gerlachestraat, een beschut stukje water langs het Antarctisch (lees verder…)

Adelie Pinguin

Willem Alexander en Maxima zitten nu op het Antarctisch Schiereiland. Drie weken geleden heb ik een eerste bezoek gebracht aan dit gebied en ben zwaar onder de indruk teruggekomen. In deze weblog heb ik al iets laten zien, maar vandaag wil ik de Adélie pinguïn introduceren, die op 6 februari ook in het weblog van ZKH de Pins der Nederlanden zijn genoemd. (lees verder…)

Rockhopper

De Rotsspringers zijn kleine pinguins die tussen de wenkbrauwalbatrossen zitten en inmiddels jongen hebben. Als we aankomen zijn de jongen doorweekt van de regen, maar langzaam drogen ze op. Eerst wordt het hoofd weer pluizig, daarna de schouders. Het valt me op dat de jongen erg grote poten hebben. Terwijl we de albatrossen en de pinguins bekijken langs de metershoge pollen van het tussac gras ontstaat er een opstopping van pinguins, die langs ons naar zee willen. Even een stapje op zij en ze hoppen tussen de pollen door.

(lees verder…)

Wenkbrauwalbatros Op Falkland Eilanden

Van 3 tot 21 januari 2009 heb ik een reis gemaakt naar Antarctica. Ik ben teruggekomen met veel foto’s en video’s en ga de komende drie weken om de dag iets van de dierenrijkdom aldaar laten zien.

Na 25 jaar onderzoek (lees verder…)