Whalers graves at Cemetary Cove, Signy Island. Photo: Dag Avango

Op Signy Island, South Orkney

Het is zeven uur in de morgen van de 15de maart en  de expeditie werkt in de beschutte baai genaamd “Factory Cove” op Signy Island in South Orkney. We zijn onze reis op de 12de begonnen vanaf de Argentijnse basis “Orcadas”, via Cape Geddes waar we de resten hoopten te vinden van een verlaten Brits onderzoekstation. Het station was niet makkelijk te vinden on het mistige weer maar met enige aanwijzingen van de bemanning van Orcadas via de Iridium telefoon lukte het uiteindelijk toch. Het station bevindt zich op een smalle strook vlak land, dat alleen te bereiken was via een baai met veel rotsen. Het gebouw, een prefab houten huis uit 1946, stond nog steeds overeind.  Een honderd meters er vandaan stond ook nog een toiletgebouwtje. Om het huis heen stonden duizenden streepbandpinguins te wachten op het einde van het broedseizoen. De grond was rose-wit gekleurd door hun mest en het stonk er geweldig. Ik neem aan dat deze pinguins er niet in zo´n grote getale waren toen de Britten het onderzoekstation gebruikten en er hun postkantoor hadden gevestigd. Postkantoren spelen in de territoriale claims van Antarctica een belangrijke rol. Vrijwel ieder station heeft of had zijn eigen postkantoor waar post kan worden achtergelaten die dan voorzien van stempel en postzegels van de natie waarvan het station is, na enige tijd wordt verstuurd. Het postkantoor van Cape Geddes zal niet door veel mensen zijn gebruikt want het is al na een jaar naar Signy eiland verplaatst. Naast de gebruikelijke vogels in een pinguinkolonie als Zuidelijke jager en Zuidpoolkip treffen we bij deze een witte reuzen stormvogel aan. (lees verder…)

“We are having rather large waves today, so therefore no translation to Dutch. Our pooljaar readers have to cope with english today.”

Golden Fleece in good winds on its way south. Photo: Dag Avango

It’s three o´clock in the afternoon on the 9th of March. The weather is still fine, although the sea has been bumpier than yesterday. In fact, at lunch we were unable to handle both eating and drinking at the same time, simply because anyone who would let go off the glass, would see it flying away across the room. (lees verder…)