De Groningse student Diederik Veerman (26) heeft een paar zware maanden achter de rug. Moest hij in maart alles bij de drukker aanleveren voor het door hem samengestelde boek Tegenpolen, in mei en juni moeten alle zeilen bijgezet worden om de gelijknamige tentoonstelling in het MuZEEum te Vlissingen op tijd in te richten. Afgelopen week werd Tegenpolen gepresenteerd en de tentoonstelling geopend.

‘Op het eind werkten we bijna klokje rond, we begonnen om 9 uur ’s ochtends en gingen om 5 uur de volgende  ochtend naar bed. Het was prachtig om alles op zijn plaats te zien vallen, de filmpjes, de beelden, de objecten en de audio,’ vertelt Veerman. Op het ogenblik studeert hij Geschiedenis aan de Rijksuniversiteit van Groningen, met Arctische Studies als bijvak.  Op het ogenblik zit hij in de overgang van bachelor naar onderzoeksmaster Moderne Geschiedenis en Internationale Betrekkingen aan de Rijksuniversiteit Groningen. Anderhalf jaar geleden volgde hij een jaar lang de minor Arctische Studies bij het Arctisch Centrum Groningen.
 
‘Zowel het boek als de tentoonstelling zijn gemaakt in het kader van het vierde internationale pooljaar. Mijn docent, professor Louwrens Hacquebord, bekend van de opgravingen op Spitsbergen en Nova Zembla, vroeg wie van zijn studenten betrokken wou zijn bij het project. Toen Hacquebord dit vroeg was er alleen sprake van een museum in Zeeland dat een student zocht om inhoudelijk mee te denken met hun expositie. Als geboren en getogen Zeeuw was ik de enige die zijn hand op stak.’

En dus moest Veerman geregeld van Groningen naar Vlissingen reizen: ‘Maar ik heb 90% van al het werk vanuit Groningen kunnen doen. Het meeste contact met de verschillende schrijvers van het boek verliep via email. Af en toe ging ik naar Vlissingen, maar dat doe ik normaal ook. Er wonen veel vrienden en familieleden van mij.’

In augustus zal Veerman zijn bachelor cum laude behalen. En dankzij het hele Tegenpolen project vliegt hij nu al door het vervolg van zijn studie. ‘Tegenpolen maakt deel uit van mijn master tutorial. De meeste studenten doen een dergelijk project als stage in hun tweede jaar. Ik loop nu dus eigenlijk voor op de planning.’

Veerman is trots op zijn tentoonstelling in MuZEEum: ‘Het is prachtig om multidisciplinair bezig te zijn. Je bent bezig met geluid en film en fraaie archiefstukken. Daarnaast denk je mee met de grafische vormgeving en de indeling van het geheel. We hebben ook een vitrine met heel gekke artikelen zoals Antarctica bier. Daarnaast hebben we de echte kookketel van Willem Barentsz en ook zijn dwarsfluit. Die spullen liggen naast de mp3-speler van de moderne poolreiziger. Het is mooi om te zien dat er ondanks de vijf eeuwen verschil fascinerende overeenkomsten zijn. ’

Pas toen hij uiteindelijk het boek in zijn handen had, zag hij de kracht er van in: ‘Het boek bleef lange tijd abstract voor mij. Ik was druk in de weer met het organiseren en mailen met de schrijvers. Nu zie ik dat je eigenlijk ook door het boek kunt wandelen. En het mooiste van het boek: het is blijvend, de tentoonstelling is over een jaar verdwenen.’

Ligt bij de tentoonstelling de nadruk op Zeeland en de Zeeuwen, in het boek ligt de horizon verder. ‘We denken dat je met dit boek meer mensen kunt aanspreken dan alleen de Zeeuwen.’ Veerman heeft er voor gekozen het boek in drie delen op te splitsen: ‘De poolgebieden is een enorm breed onderwerp, van walvisvaarders tot biologen. Daarom moesten we op zoek naar een kapstok. In het deel Exploratie bekijken we de oude poolreizigers die de gebieden nog moesten verkennen. In Exploratie bekijken we wat mensen vervolgens mee terug namen van de pool: van walvisolie tot steenkool en bont. Tenslotte kijken we in Extrapolatie beschrijven we de actualiteit en de toekomst.’

Veerman, die zelf drie van de negentien hoofdstukken voor zijn rekening nam, was aangenaam verrast door het enthousiasme waarmee de onderzoekers en specialisten aan hun bijdrage aan het boek begonnen. ‘Binnen een week had ik de gehele auteurslijst rond en daar is uiteindelijk weinig aan veranderd. En dat terwijl er voor de auteurs geen geld beschikbaar was. Die mensen zijn allemaal uit pure passie met de polen bezig en dat spat er van af. Ze willen de gebieden maar al te graag bij een breder publiek onder de aandacht brengen.’ Het resultaat is een lekker leesbaar en fraai geïllustreerd boek dat alleen door de uitvoerige literatuurlijst aan een wetenschappelijke uitgave doet denken.

Zelf heeft Veerman de pool nog niet bezocht: ‘Tot dusver kwam het er niet van. Ik ben geïnteresseerd in het vreemde en ongewone, maar dat kan net zo goed in Afrika zijn. Eerst ga ik maar eens gewoon op vakantie naar Marokko met mijn vriendin. Het grootste reisbureau voor trips naar de pool zit in Vlissingen. Daar heb ik nu goede contacten, dus wie weet, komt het er wel van.’   

Stem of voeg toe aan :