Het spannende, enthousiast ontvangen verhaal van de avontuurlijke Belgische exploratie van Antarctica verscheen in 2007 en was al een tijdje uitverkocht. Deze nieuwe, herziene editie is helemaal up-to-date en aangevuld met een uitgebreid en rijkelijk geïllustreerd hoofdstuk over de verovering van de Zuidpool door Belgica-expeditielid Roald Amundsen en zijn bezoek aan Antwerpen in 1912. Daarnaast is er ook aandacht voor het nieuwe, duurzame Prinses Elisabeth-onderzoeksstation op Antarctica.

Een must voor elke Antarctica-liefhebber!
‘Antarctica – De Belgen op de pool’ (Johan Lambrechts) is een uitgave van Sastrugi Books, verkrijgbaar via poolgebieden.blogspot.com

Toegang is gratis, maar registratie verplicht.

Meer informatie vind je hier.

De onderzoekers hebben met een weermodel het klimaat op Groenland tijdens het laatste interglaciaal berekend. Gedurende het vorige interglaciaal waren de zomers 2 tot 4 graden warmer dan tegenwoordig, en was de zonne-instraling in de zomer 10% sterker dan nu. Zij laten met gevoeligheidsexperimenten zien dat het warmere klimaat van het vorige interglaciaal maar ongeveer 55% van de krimp van de Groenlandse ijskap veroorzaakte. Sterkere zonne-intensiteit tijdens de zomer en niet-lineair smeltgedrag zijn verantwoordelijk voor de overige 45% van de krimp. Om die reden zal de Groenlandse ijskap minder sterk reageren op de huidige klimaatsverandering dan tijdens het vorige interglaciaal.

De Groenlandse ijskap was door afsmelting tijdens de periode tussen de laatste twee ijstijden 40 tot 70% kleiner dan nu. Dit stond gelijk aan een bijdrage aan de wereldwijde zeespiegelstijging van 2,2 tot 4,5 meter.

Gerelateerde blogs op Pooljaar:
-Groenland in Vogelvlucht
-GPS en Glijdende Gletsjers
-Zonnestralen en Sneeuwvlokjes
-Naar de Kern van Groenkland

Persbericht Universiteit van Utrecht n.a.v:
Publicatie
‘Significant contribution of insolation to Eemian melting of the Greenland ice sheet’, Willem Jan van de Berg, Michiel van den Broeke, Janneke Ettema, Erik van Meijgaard en Frank Kaspar, Nature Geoscience (online), 4 september 2011.

Dat zijn bijvoorbeeld de mensen die leiding over een internationaal project op zich hebben genomen. Maar ook de onderzoekers, jong en oud die vaak weken achtereen op de meest onherbergzame plekken bivakkeren om hun werk te kunnen doen. Maar ook de mensen die vanachter een bureau in Nederland er voor hebben gezorgd dat de projecten in goede banen verlopen en dat er geld beschikbaar komt als dat nodig is. Tot slot zijn er nog de mensen die betrokken zijn bij het IPY, maar niet direct vanuit de wetenschap. Het zijn de schrijvers, de fotografen, de mediamakers en de onderwijzers die het enthousiasme voor de polaire gebieden proberen door te geven; te verspreiden.

IPY heeft al die mensen de afgelopen jaren bijeen gebracht en dat moet in het boek tot uiting komen. Toon van het boek is warm: zichtbaar is dat het IPY mensen bijeen heeft gebracht. Er wordt een indeling gemaakt naar de vijf verschillende sectoren die tijdens het IPY actief zijn:

-Professoren / Internationale Projectleiders
-Senior Onderzoekers
-Jonge Onderzoekers
-IPY niet-wetenschappelijken
-IPY Beleidsambtenaren

En natuurlijk is er aandacht voor het werk van NWO. Hierop wordt teruggeblikt in het eerste hoofdstuk.

Uit alle bovenstaande groepen worden vier of vijf boegbeelden geïnterviewd en gefotografeerd. Daarnaast wordt hen een vragenlijst met stellingen voorgelegd. De informatie uit deze gesprekken plus de vragenlijst, wordt per hoofdstuk samengesmolten tot een verhaal.

Op het blog ‘Aan het eind van het IPY’ lees je alles over de voortgang van het boek.

Een aantal landen wilde stemmen over het instellen van een beschermd gebied voor walvissen bij de Zuidpool. Er kon echter niet worden gestemd omdat verschillende afgevaardigden boos de zaal verlieten. Japan, IJsland en een aantal bevriende Afrikaanse en Caribische landen weigerden verder te praten.

Tijdens de conferentie werd Japan beschuldigd van omkoping, omdat het de contributie van enkele ontwikkelingslanden zou betalen. Japan ontkent dat.

De commerciële walvisvaart is sinds 1986 verboden, maar Japan, IJsland en Noorwegen houden zich daar niet aan.

Onder het excuus van wetenschappelijk onderzoek jagen zij nog altijd op de zeezoogdieren. Toch eindigt het meeste walvisvlees in restaurants.

De onderhandelingen tussen voor- en tegenstanders van de walvisvangst zitten al jaren muurvast.

Bron: NOS.nl

Goed, IJsbeer Knut is nooit op de Noordpool geweest. Toch hebben we het dier op deze site geregeld voor het voetlicht gebracht. Knut werd geboren toen het Pooljaar van start ging en werd ongevraagd toch een beetje het uithangbord voor de toenemende belangstelling voor het poolonderzoek. We meldden vol trots dat ook Knut was gaan bloggen en ook toen zijn verzorger overleed, was dat nieuws voor ons. Knut bleek gedurende zijn korte leven een goudmijn voor de dierentuin van Berlijn. Dagelijk verdrongen zijn fans zich voor zijn verblijf, en gingen de Knut-knuffels als warme broodjes over de toonbank. Er verscheen zelfs een film over de ijsbeer.

Inmiddels is de discussie over Knut in volle gang. De dierenactivisten van Peta (People for the Ethical Treatment of Animals) zeggen dat het diertje, nadat het door de moeder direct was verstoten, meteen had moeten worden afgemaakt.

Een amateur filmde de laatste stappen van de ijsbeer (niet voor tere zielen). Bezoekers van de dierentuin zijn bezig met een inzameling voor een standbeeld voor Knut.

Natuurlijk is ook dit jaar weer ruim tijd ingepland voor koffie, thee, een broodje en een goed gesprek.

Verder is er veel aandacht voor auteurs en fotografen van poolgebieden. Zij presenteren hun nieuwste boeken op dit evenement.

Kortom: Museon, zaterdag 19 maart Meer informatie of aanmelden kan hier