Uitgelicht

Op naar het oude South Orkney

"We are having rather large waves today, so therefore no translation to Dutch. Our pooljaar readers have to cope with english today." It’s three o´clock in the afternoon on the 9th of March. The weather is still fine, although the sea has been bumpier than yesterday. In fact, at lunch we were unable to handle both eating and drinking at the same time, simply because anyone who would let go off the glass, would see it flying away across the room.

We naderen de Antarctische convergentie

Het is 12 uur op de 8ste Maart. De zee is niet zo kalm meer en sommigen van ons zien zich genoodzaakt hun pillen tegen de zeeziekte in te nemen. In de avond verwachten we de Antarctische convergentie - een zone tussen 50° en 60°ZB, waar het warmere en zoute oppervlakte water uit de sub-tropen het koude en minder zoute Antarctisch water samenkomen.  In de convergentie zone mengen de beide watersoorten waardoor gunstige groei omstandigheden voor plankton ontstaan.

Ontbijt, lunch en diner komen uit de rivier

De Petsjka is een essentieel onderdeel van je onderkomen in de Siberische tundra. Het is een ijzeren doosje waar net een paar blokken brandhout in passen, met een schoorsteen. Er zijn ook wat grotere, luxere uitvoeringen. De petsjka verwarmt je hut, je vis wordt erop gebakken, pasta of gretski gekookt, plus het belangrijkste onderdeel van de Russische maaltijd: thee.

Een Groenlander in Afrika

Trots ben ik! Op het mooie boek Een Groenlander in Afrika. De wonderbaarlijke reis van de drieteenstrandloper dat Koos Dijksterhuis schreef over mijn onderzoek aan drieteenstrandlopers. Het eerste exemplaar werd gisteren in het Jan Verwey natuurcentrum in Noordwijk gepresenteerd aan de directeur van het Koninklijk NIOZ op Texel, Carlo Heip. Een fotoverslag van de boekpresentatie waar een strandwandeling, presentaties door Koos en mijzelf en een prachtige film van Benny Klazenga aan vooraf ging,  is hier te vinden.

Boren in de diepzee

Eindelijk weer een blog van mij. Het is hier erg hectisch geweest vanaf de dag dat we op de eerste boorplek aangekomen zijn. Het filmpje laat zien hoe we in staat zijn om boorkernen van de oceaanbodem op het schip te krijgen in een waterdiepte van bijna 4 kilometer! Er wordt een grote pijpleiding aangelegd naar beneden. Dat wordt pipe trippen genoemd. peter_bijl_5a

Overige berichten

De zee is een spiegel

Het is zondag 7 maart 10 uur. Gisteravond om 9 uur verliet de LASHIPA 8 expeditie de haven van Port Stanley, op de Falkland-eilanden en begon de reis naar de Zuid Orkneys, de eilandengroep voor de Weddell Sea, net iets ten zuiden van de 60˚ ZB-lijn. Ondanks de geruchten dat de LAN Chili vlucht van Punta Arena naar Mont Pleasant, vanwege de aardbeving bij Santiago, uitgevallen was, waren Louwrens Hacquebord, Judith Labohm en Gustav Rossnes toch op tijd in Port Stanley aangekomen.

Muggen voeren op de tundra

De 'Kytalyk' is de Siberische kraanvogel, een zeldzame verschijning. De vogel heeft de naam geluk te brengen als je 'm ziet. Er onstaat inderdaad altijd enige opwinding als onze Russische collega's er eentje zien. Op een van onze trips naar onze meetsite zagen we plotseling, vanuit de boot, een Kytalyk langs de rivieroever stappen. Een bioloog in het gezelschap wilde meteen omdraaien om foto's te maken. Bij het aan land gaan gleed onze schipper echter tot zijn middel in het ijskoude rivierwater, met nog zeker twee uur varen in de kou voor de boeg. Ik weet het nog zo net niet met dat geluk..

Ice Ice Baby

Er zijn drie regio’s waar we graag willen boren in hetAntarctisch gebied: ver weg van de Antarctische kustlijn in diep water, dichtbij de kust, en halverwege. De plekken dichtbij de kust zijn het langst bedektmet een dikke laag zeeijs. Deze plekken zijn slechts 3 weken per jaar ijsvrij,gemiddeld. Omdat ons onderzoeksschip geen ijsbreker is, moeten we wachtentotdat het gebied ijsvrij is. Om een goed beeld te krijgen van het zeeijs omons heen is onze ijs-expert aan boord, Diego Mello, constant in contact metandere schepen in de buurt, en krijgt hij dagelijks satellietbeeldentoegestuurd. Uiteraard zijn die satellietbeelden alleen wat waard bij helderweer: wolken belemmeren helaas vaak het satellietbeeld op de ijslaag op onzeboorplekken.

Afscheidstournee in de ‘Golden Circle’

Vandaag alweer onze laatste dag op IJslandse bodem! Wat zijn deze tien dagen toch voorbijgevlogen en de gedachte dat we morgen alweer terug zijn in het doodgewone Nederland is schrijnend. Met heimwee gooide ik vanochtend in de miezerregen de stenen weg die onze tentjes hadden verzwaard op de sfeervolle camping van Landmannalaugar. Het schitterende uitzicht van gisteren over de talloze gekleurde bergen en het woeste lavaveld stond nog op mijn netvlies gebrand.

De toendra opwarmen

Zodra de sneeuw verdwijnt hebben we vaste plotjes waar kasjes worden opgebouwd om het effect van een temeratuurverhoging op de toendra te onderzoeken. Dit is een project van Jelte Rozema en Stef Weijers, die van 4 tot 8 juni in het poolstation verbleven. Veel konden ze toen nog niet doen, want er lag een halve meter sneeuw over hun plotjes. Maar vandaag zijn alle plotjes onder de sneeuw vandaan gekomen en kunnen we de perspex platen aan elkaar maken met tie-wraps.

powered by wordpress